De laatste maand van 2019 is in volle gang. Na morgen vertrekt de Sint weer naar Spanje en tuigt iedereen de kerstboom op. Normaal voelt een jaar snel, maar dit jaar niet. Ook niet traag overigens, maar gewoon normaal.

Dankbaar

Er is dit jaar belachelijk veel gebeurd. Voornamelijk positieve dingen: Hoofdstuk 12 loopt goed als bedrijf, ik kreeg een vast contract bij mijn parttime loondienstbaan en mijn wederhelft ging op zijn knieën. Ik ben er dankbaar voor.

Haiku’s

Als er iets is wat een rode draad door 2019 vormt, zijn het wel mijn haiku’s. Ik kan me bijna niet voorstellen dat ik dit jaar pas begonnen ben met het schrijven van deze dichtvorm. De gedichtjes poppen ieder (minder praktisch) moment op in mijn hoofd, ik schrijf ze op, versier ze en deel ze. Het voelt sinds de eerste dag vertrouwd en ik heb het idee dat ik nooit anders heb gedaan. Goed, ik schrijf al langer gedichten, maar de dichtvorm en manier waarop ik schrijf en deel is nieuw.

Groei

Een paar jaar terug was ik in therapie. De psycholoog zorgde ervoor dat mijn toenmalige gedichten onderdeel werden van de therapie. We zetten ze in als middel om aan mijn zelfvertrouwen te werken, maar toen ik eenmaal in een bundel werd gepubliceerd, kon ik alleen maar huilen. Niet van blijheid, maar van angst. Angst wat anderen ervan zouden vinden, dat ik niet goed genoeg was en dat ik ook in mijn omgeving open moest zijn over mijn hobby. In mijn hoofd zou iedereen me daardoor vreemd en stom vinden. Ik wilde toen niets liever dan verdwijnen.

Grote stap

Dat ik mijn gedichten een paar jaar later dagelijks online zet voor bekenden en onbekenden is een grote stap. Dat ik me er goed bij voel in plaats van slecht is een teken voor mezelf dat ik ben gegroeid. Natuurlijk voel ik me nog weleens onzeker, maar ik huil niet na het plaatsen van een gedicht ;-)

Nuttige advertenties

De haiku’s ontstaan in mijn hoofd als advertenties op een grote website: zonder dat ik erom vraag zijn ze er opeens. En terwijl ik advertenties negeer, wil ik wel gebruik maken van de gedichten. Ze geven me vaak inzicht in wat er (onbewust) in mijn hoofd speelt, dus ze zijn nog nuttig ook.

Niet voor niets

Als ik er een ander mee kan raken, dan ben ik helemaal blij, want dat betekent dat mijn hobbelige weg van onzeker meisje naar dichteres niet voor niets is geweest.

Wil je meer van mijn gedichten lezen? Klik dan hier.