Opeens schreef ik haiku’s

Het duurde even, maar het lijkt erop dat mijn blogdip bijna voorbij is. Recenseren wil nog niet zo lukken, maar er zijn genoeg andere dingen om over te schrijven. Het voordeel van niet kunnen bloggen was dat ik alle tijd had om na te denken en nieuwe dingen te bedenken. Een van de dingen die gebeurde is dat ik opeens haiku’s ging schrijven…

Wat ging je schrijven, Chantal?

Bij sommigen zal de term haiku een belletje doen rinkelen, bij anderen niet. Een haiku is een Japanse dichtvorm uit de zeventiende eeuw. De gedichten bestaan uit drie regels die uit vijf, zeven en weer vijf lettergrepen bestaan. Het gedicht drukt vaak de ervaring van een moment uit. Daarnaast wordt er gebruik gemaakt van een seizoenswoord, dat duidelijk maakt in welk seizoen het is geschreven. We zijn inmiddels een aantal eeuwen verder en hierdoor kan er worden afgeweken van de regels voor het schrijven van een haiku.

 

Waarom haiku’s?

Ik heb eerlijk gezegd geen idee. Opeens had ik twee korte gedichten geschreven en ik dacht: is dat geen haiku? Sindsdien blijven ze tevoorschijn komenĀ als pop-ups in mijn hoofd. Tijdens mijn studie en in mijn vrije tijd heb ik me vooral beziggehouden met westerse literatuur. Literatuur verandert constant en er valt nog genoeg te leren, maar nu (door het schrijven van de haiku’s) gaat er een nieuwe literaire wereld voor me open. Ik ben iemand die zich vaak vasthoudt aan het bekende en ik denk dat het dan ook niet verkeerd is om te kijken wat er nog meer is. Maar goed, dit draait puur over literatuur en niet over schrijven.

Een haiku is kort en daagt me uit om iets met weinig woorden te zeggen. Daarnaast laat het me met andere woorden naar de wereld kijken. Er valt zo veel inspiratie te halen uit dingen waar we normaal in onze drukke leven aan voorbijlopen. Het werkt dus ook nog eens ontspannend.

Wat doe ik ermee?

Ik heb, heel toepasselijk, een Japans notitieboekje: een Traveler’s Notebook. Dit boekje neem ik bijna overal mee naartoe. Ik krabbel er gedichten in, plak er een leuke of toepasselijke sticker bij en zet het op de foto om het vervolgens op Instagram te slingeren.

Blijf ik voor altijd haiku’s schrijven? Geen idee. Schrijf ik nu nooit meer ‘normale gedichten’? Dat lijkt me sterk. Op dit moment geniet ik van deze kort maar krachtige dichtvorm en genieten is in mijn ogen het enige wat telt.

7 comments / Add your comment below

  1. Ik zag ze al voorbij komen, leuk! Vroeger heb ik ook veel haiku’s geschreven. Ik ben absoluut geen dichter, maar haiku’s vind ik wel leuk. Misschien ook weer eens doen.

  2. Een tijdje terug deed ik mee aan een wedstrijd naar aanleiding van Harry Potter Booknight. De opdracht was om een haiku te schrijven en nadat ik had opgezocht hoe dat juist moest, merkte ik al snel dat die korte tekstjes me eigenlijk wel enorm aanspraken. Ik heb er ondertussen ook enkele geschreven maar tot nu toe enkel in het Engels. Misschien moet ik het binnenkort ook maar eens in het nederlands proberen. Gek genoeg vind ik dat meestal moeilijker bij gedichten.

  3. Ik denk dat haiku’s een van mijn favoriete dichtvormen zijn. Ik hou ook wel van korte gedichten. Van die gedichten die met een paar woorden een gevoel uitdrukken die ikzelf nooit in woorden zou kunnen uitdrukken. Fantastisch vind ik dat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.