Umami – Laia Jufresa

Je hebt van die omslagen waar je verliefd op wordt. Het omslag van Umami is er voor mij zo een. De stijl is mooi, maar ook het poppetje dat over de golven glijdt, heeft iets aandoenlijks. Maar wat heeft deze kaft te maken met het verhaal? Dat heb ik me tijdens het lezen vaak afgevraagd.

Umami: een smaak, een verhaal

Umami is een smaak die in westerse wereld minder bekend is. Het woord is dan ook Japans en betekent ‘heerlijkheid’ of ‘hartig’. Alfonso, een van de hoofdpersonages, deed onderzoek naar deze vijfde smaak en bouwde een hofje in Mexico-stad met voor iedere smaak een huis. 

Alfonso’s vrouw overlijdt, maar hij is niet de enige in het hofje die iemand verliest. Zo verdrinkt het dochtertje van het gezin dat in huize zout woont en verdwijnt de moeder van huize zuur. Een groot deel van de bewoners is hierdoor bezig met het verwerken van hun verlies.

Het verwerkingsproces van verlies

Wat er is gebeurd met de personages die zijn overleden of verdwenen wordt door het verhaal heen duidelijk, maar het ‘wat’ of ‘waarom’ is niet echt van belang. De vertelde gebeurtenissen zijn onderdeel van het verwerkingsproces van de personages, net als de dingen die ze in het heden zonder hun verloren naasten doen. 

In Umami wisselt schrijfster Laia Jufresa regelmatig tussen de personages en de jaren. Ze lijkt de ervaringen van het individu voorop te stellen, maar ze laat tegelijkertijd zien hoe verdriet kan zorgen voor verbinding. Zo zoekt een van de weinige mannelijke personages, Alfonso, na de dood van zijn vrouw steeds meer contact met zichzelf en de (soms in zijn ogen conflicterende) buitenwereld.  

Zintuiglijke ervaringen als vorming van personages

Wat vooral opvalt is dat naast de innerlijke belevingswereld ook zintuiglijke waarnemingen een belangrijk onderdeel van het verhaal zijn. Zo verzint de bewoonster van huize bitter, een schilderes, nieuwe kleuren. Deze kleuren zorgen niet voor een betere beeldvorming van het verhaal bij de lezer, maar wel voor een beter beeld van de personages.

Lichterlaken, dat is mijn favoriet, dat is het licht onder de felgekleurde lakens boven een straatmarkt.

Uiteraard speelt ook smaak een belangrijke rol in Umami. Al kunnen we de smaak breder interpreteren dan wat we proeven wanneer we eten of drinken. Want moeten we in het leven niet allemaal op zoek naar de heerlijkheid van umami? En bestaat niet alleen smaak, maar ook het leven uit bitter, zoet, zout en zuur?

Door de vele gedachten en de zintuiglijke ervaringen van de personages ontstaat er een kabbelend verhaal, dat op sommige momenten raakt en op andere momenten langdradig is. En dat is jammer.

Menselijke personages

Umami heeft menselijke personages die raken, maar de spanningsboog in het verhaal had iets meer gespannen mogen worden. Dan zou dit verhaal over rouw pas echt betoverend zijn. Hoe dan ook, de literaire fijnproever vindt genoeg om van te genieten in deze roman.

3/5

256 pagina’s – uitgeverij Atlas Contact – juni 2017 – vertaald door Heleen Oomen – 9789025448424

You may also like...

2 reacties

  1. Hil schreef:

    Verwerken van verlies gaat in golven?…en dat ze is verdronken….? Go with the flow…zou dat de link met de kaft zijn ?

  2. Marcia schreef:

    Wat een prachtige cover inderdaad! Ik ben nu erg nieuwsgierig geworden naar het verhaal. Ik hoop dat ze het boek in de bibliotheek hebben :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.