Wereldpoëziedag

Vandaag, 21 maart, is het Wereldpoëziedag en dat moet gevierd worden! Viking deelt deze mening met mij en vroeg of ik een gedicht wilde kalligraferen, dat leek me een leuke uitdaging. Ik kreeg een mooi pakket toegestuurd en ging er een aantal middagen mee aan de slag.

Maar zo simpel is dat kalligraferen nog niet. Mijn handschrift zelf is niet echt mooi, maar gelukkig wel leesbaar en na wat uurtjes experimenteren met een kalligrafiepen ontdekte ik dat als ik maar gigantisch groot schreef het beter lukte. Ik was zo blij als een kind.

Ik koos een gedichtje van de japanse Mizuta Masahide (1657–1723) met een mooie achterliggende boodschap. Vanaf de eerste keer dat ik het las vond ik het een prachtige tekst met een diepere laag die je aan het denken zet en dat vind ik belangrijk bij poëzie. Zodoende zette ik dit in mijn mooiste handschrift op canvas. Het voelde weer heel even alsof ik op de basisschool zat om netjes aan elkaar te leren schrijven.

De schuur is afgebrand –
nu
kan ik de maan zien

Ik heb het kalligraferen nog lang niet onder de knie, maar ik voelde me wel even een dichter uit vroegere tijden met een veer in zijn of haar hand. Ik heb de pen nog in de buurt liggen want het lijkt me leuk om dit écht onder de knie te krijgen. Vandaag draait in ieder geval om poëzie en ook daar word ik vrolijk van.

Fijne Wereldpoëziedag iedereen!

You may also like...

4 reacties

  1. Walter schreef:

    Alles is ver,
    En de liefste dingen
    nog verder.
    Maar door het verleden wordt
    het bij elkaar gehouden
    als schapen door een herder
    Herman De Coninck

  2. Annelies schreef:

    Ik las deze morgen je gedicht en nu moet ik er al de hele dag over nadenken :-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.