Gras – Koen Strobbe

Een paar weken geleden kreeg ik een mail met de vraag of ik ook thrillers lees. Om eerlijk te zijn: niet zo vaak. Een thriller vind ik leuk voor de afwisseling, maar is niet mijn dagelijkse portie leesvoer. Het boek dat me in de e-mail werd aangeboden was Gras van Koen Strobbe en dat verhaal maakte me nieuwsgierig. Zo doende lag er sinds langs tijd weer eens een thriller op mijn mat. Nu is de grote vraag: zat ik tijdens het lezen op het puntje van mijn stoel?

Het verhaal

Gianna Mercier verloor haar moeder tijdens een auto-ongeluk toen ze nog een kind was. Zelf hield ze er alleen een litteken in haar gezicht aan over. Hierna lijkt Gianna verdoemd te zijn en volgt de ene traumatische ervaring na de andere. Opgroeien in een weeshuis is geen pretje en ook wanneer ze lieve pleegouders krijgt houden de problemen niet op. Gianna weet haar tegenslagen uiteindelijk om te zetten in succes en wordt een geslaagde scheikundige door een molecule te ontwikkelen waarmee ze droge grond vruchtbaar kan maken. Wanneer sjeik El Siouffi van haar uitvinding hoort, huurt hij haar in om gras te laten groeien op zijn land. Hiermee heeft Gianna genoeg geld om haar moleculen te gebruiken voor ontwikkelingshulp, waar ook de zoon van de sjeik zich mee bezighoudt. Het lijkt bijna alsof Gianna eindelijk weer geluk aantrekt in haar leven.

Geloofwaardig hoofdpersonage

Toch blijft Gianna’s tragische achtergrond haar achtervolgen en hierdoor groeit de geloofwaardigheid van dit personage. Het komt namelijk vaker voor dat iemand iets overkomt en er vervolgens een sneeuwbaleffect ontstaat aan ongelukkige gebeurtenissen. Strobbe heeft ervoor gekozen om het verhaal grotendeels chronologisch te vertellen en vat de jeugd van Gianna in de eerste hoofdstukken samen. Eerlijk is eerlijk, ik ben geen fan van samenvattingen, aangezien er weinig ruimte is voor diepgang. In Gras moest ik me dan ook door de eerste dertig pagina’s heen worstelen.  Op het moment dat Gianna haar molecule heeft ontwikkeld en de sjeik ontmoet, trekt het verhaal eindelijk mijn aandacht. Bovenal hoop ik dat Gianna vanaf dit moment meer geluk heeft, maar helaas.

Strobbe is in zijn element als het spannend wordt

Wanneer ze de bodem van een nieuw terrein aan de Franse Riviera van El Siouffi onderzoekt, stuit ze op een lijk en daarmee op geheimen die ze beter niet kan weten. Vanaf dat moment is Gianna haar leven niet zeker. Gianna wekt door haar verleden en haar inspanningen om iets van het leven te maken medeleven op, hierdoor wordt het verhaal steeds spannender als er weer iets misgaat. Wanneer Strobbe na het het aantreffen van het lijk een onverwachte wending aan het verhaal geeft, verslind ik pagina na pagina. Het lijkt dat hoe spannender het wordt, des te meer Strobbe in zijn element is.

Interessant en actueel

Als ik bovenstaande teruglees, lijkt alles vooral om Gianna te draaien. Ze is misschien het hoofdpersonage, maar de spanningsboog kan alleen ontstaan door meerdere dingen samen te laten komen. Zo is er de mysterieuze sjeik, een jeugdvriendje dat Gianna later weer tegenkomt en de terroristische dreiging in Frankrijk, waar een groot deel van het verhaal zich afspeelt. Hierdoor is het verhaal afwisselend en boeiend, maar bovenal ook actueel.

Oh, dat einde…

Ik zal nooit een thrillerverslinder worden, maar op het begin na heb ik me goed vermaakt met Gras. De verschillende personages zijn boeiend, het verhaal bouwt zich goed op en het einde…tja, daar ga ik niets over zeggen, behalve dat het me meer dan verbaasd achterliet.

3/5

Gras – Koen Strobbe – 320 pagina’s – uitgeverij Angèle / Standaard Uitgeverij – oktober 2018 – 9789022335598

 

You may also like...

1 reactie

  1. Veronique schreef:

    Spannend! Klinkt interessant.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.