De geniale vriendin – Elena Ferrante

Lila en Elena groeien als beste vriendinnen samen op in een volksbuurt in het Napels van de jaren vijftig. Het is de tijd waarin het niet voor zichzelf spreekt dat kinderen doorleren, al helemaal niet als je een meisje bent. Lila is bovengemiddeld intelligent, ze leert zichzelf lezen waardoor ze op de lagere school een voorsprong heeft op de rest. Elena is niet zo slim als haar vriendin, maar wel ijverig en met Lila als voorbeeld weet ze uitmuntende cijfers te halen, toch is ze maar zelden beter dan haar vriendin. Na de lagere school smeekt de lerares bij Elena’s ouders om haar door te laten leren. Ze stemmen toe, maar niet van harte. Lila gaat daarentegen werken in de schoenmakerij van haar vader, maar verlangt naar rijkdom en besluit daarom om jong te trouwen. 

Een terugblik

Door het proloog wordt duidelijk dat Elena in De geniale vriendin terugblikt op haar kinder- en pubertijd met Lila. Ferrante toont zich hiermee meteen als een ijzersterke verteller, die het oude en harde Napels uitgebreid omschrijft. Met iedere zin waan je jezelf in de straten van deze Zuid-Italiaanse stad. Ondanks dat het om twee vriendinnen gaat, beschrijft Ferrante ook de concurrentie tussen de twee meisjes. Ze willen namelijk allebei op hun manier de beste zijn en dat is vooral hard werken voor Elena, die altijd net een stap achter is, zelfs als zij doorleert en Lila niet.

Sterk verhaal door tegenstellingen

Deze bestseller zit vol tegenstellingen, die ervoor zorgen dat er een boeiend verhaal ontstaat. Een belangrijke tegenstelling voor het verhaal is de omgeving, die bestaat uit armoede, de zwarte markt en zware criminaliteit, tegenover de onschuld van Elena en Lila die beiden verlangen naar een beter leven. Al doen zij dit beiden op hun eigen manier. Zo is Lila niet alleen slimmer, maar wordt ze in haar pubertijd ook nog eens knapper. Elena’s uiterlijk gaat daarentegen achteruit als ze ouder wordt. Toch blijven ze steeds bij elkaar terugkomen en staan ze elkaar bij in moeilijke tijden.

Toch een tegenvaller

Ferrante is een goede vertelster en ook het verhaal zit goed in elkaar, maar ik heb De geniale vriendin nu pas gelezen, nadat iedereen er al vol lof over heeft geschreven. Zo werd ze zelfs ‘de krachtigste literaire stem uit Italië’ genoemd door de New York Review of Books en wekte ook het mysterie achter haar pseudoniem interesse. Mijn verwachtingen waren hoog, erg hoog. Toen ik dit boek bijna huppelend uit de bibliotheek meenam, dacht ik dat ik ruim 300 pagina’s aan meeslependheid in mijn handen had. Dit zou zo’n boek zijn dat me geen minuut los kon laten met personages waar ik ‘s nachts in bed nog aan zou denken, maar dat deed ik niet. Met andere woorden: de basis van dit boek is goed, maar het had niet de kracht om me te raken zoals ik had verwacht.

 

3/5

De geniale vriendin  – Elena Ferrante – 334 pagina’s – De Wereldbibliotheek – augustus 2013 – 9789028425088

You may also like...

4 reacties

  1. Mille Pagine schreef:

    Oh, aanrader: lees hem ook in Italiaans! Dat heb ik met boek 1 & 2 gedaan… ik vond het toch wel heel meeslepend! Wellicht ligt het aan de vertaling? Maar het zou ook kunnen zijn omdat ik daar gewoond heb…

  2. Lalagè schreef:

    Misschien was je verwachting te hoog. Ik vond de eerste twee boeken van dit vierluik wel erg mooi.

  3. Hoofdstuk 12 schreef:

    Dat vermoed ik wel, maar ik kan het altijd nog een keer proberen met de andere delen (in het Italiaans).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.