Een paar weken geleden wilde ik opeens het spannende genre proberen. Ik zat namelijk in een leesdip en ik had het vermoeden dat een ander genre me hieruit kon helpen. Het voordeel van boekenblogger zijn is dat je een netwerk hebt vol met boekenliefhebbers, dus ik vroeg op social media rond voor tips. En die kreeg ik, maar één boek werd me meerdere malen aangeraden: Echo. Hoe is dit boek me bevallen?

Twee geliefden en een berg

Nick en zijn klimmaatje Augustin zijn in de Zwitserse Alpen. Ze worden tijdens hun tocht aangetrokken tot een berg die de Maudit heet en waar bijna niets over bekend is. Ondanks het onheilspellende gevoel dat deze berg geeft, is de aantrekkingskracht om deze berg te beklimmen groter. Ze besluiten de Maudit te beklimmen, maar dit bekoopt Augustin met de dood en Nick raakt in een coma.

Wanneer Nick ontwaakt is hij niet alleen lichamelijk verminkt, maar ook op een vreemde manier veranderd. Zo voelen de mensen in zijn omgeving zich vreemd en gebeuren er nog vreemdere dingen in zijn omgeving. Nick wil niet praten over wat er op de berg is gebeurd en heeft gaten in zijn geheugen met betrekking tot wat er op de berg is gebeurd. Zijn geliefde, de Amerikaanse Sam, wil er alles aan doen om hem te helpen en samen vertrekken ze naar Zwitserland om te achterhalen wat er is gebeurd. Maar of Nick hier beter van wordt…

Bijna speelse schrijfstijl

Schrijver Thomas Olde Heuvelt schrijft bijna speels. Hij wisselt regelmatig van persectief tussen Nick en Sam, maar wisselt ook tussen normale vertellerstekst, aantekeningen en een manuscript. Ook wordt de lezer op sommige punten aangesproken. Op deze manier raakt de lezer niet alleen meer betrokken bij de twee hoofdpersonages, maar ook actiever tijdens het lezen. Al met al is de schrijfstijl meer dan prettig.

Griezelen

Genoeg over de schrijfstijl, want wie Olde Heuvelt leest wil griezelen. Het verhaal start na een beangstigend proloog langzaam op, maar dat vond ik prettig. Het bouwde voor mij een onrust op waardoor ik alleen maar verder wilde lezen. Verderop in het verhaal beginnen de bizarre horrortaferelen, al is het beeld van Nick die constant met zijn gezicht in het verband loopt ook al behoorlijk creepy. Ik ga niet verklappen wat er gebeurd, maar het zijn dingen die verschillende emoties oproepen van ‘iew’ tot aan ‘ik ga bijna over mijn nek’. Maar vooral wordt er verwezen naar mythen en andere horrorverhalen, waardoor Echo net iets meer diepgang krijgt. En dat is ook altijd fijn.

Spannend, creepy en grappig

Met Echo heeft Olde Heuvelt een spannend en creepy boek met een vleugje humor geschreven. Maar de hoofdrol is ondanks alles weggelegd voor de liefde. Samen met de fijne schrijfstijl van deze getalenteerde auteur, zorgt dit ervoor dat je een boek in handen hebt dat je niet weg wilt leggen. Na Echo smeek ik dan ook om meer thrillers en horrorboeken in mijn kast.

4/5

Echo – Thomas Olde Heuvelt – 616 pagina’s – uitgever Luitingh-Sijthoff – mei 2019 – 9789024567942 – €21,99

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.