Dankboek – Ernst-Jan Pfauth

Ik lees regelmatig zelfhulpboeken, maar erover bloggen doe ik meestal niet. Want wat moet je erover zeggen? Dat je een boek hebt gekozen omdat je ongezond of niet gelukkig bent? En als je wel gelukkig bent dat er dan toch nog altijd iets is wat beter kan? Ik had vooral last van dat laatste tijdens mijn studie. Ik leefde van deadline naar deadline en was nooit tevreden. En zelfs nu ik al bijna een half jaar geen collegezaal meer heb gezien, ben ik nog steeds bezig met constant presteren. Volgens Ernst-Jan Pfauth ben ik niet de enige en spreekt van een prestatiemaatschappij. Zo zijn we tegenwoordig altijd bereikbaar (voor werk) en zijn we constant bezig met zo gezond mogelijk leven. We eisen hierdoor veel van onszelf wat zich bij velen uit in burn-outverschijnselen.

 

 

Dankbaarheid beoefenen

In het Dankboek gaat Pfauth in op hoe we om kunnen gaan met deze prestatiemaatschappij. Want laten we eerlijk zijn: succes hebben is leuk, maar niemand zit op een burn-out te wachten. In het eerste deel van het boek worden er dan ook verschillende onderzoeken aangehaald over tevreden zijn in het leven. Eén ding blijkt daar erg belangrijk voor te zijn: het beoefenen van dankbaarheid. Daarom houdt Pfauth al snel op met zelf schrijven en laat driekwart van het boek leeg zodat er de ruimte ontstaat om een half jaar lang dagelijks neer te pennen waar je dankbaar voor bent.

De kleine dingen

Een mooi idee, maar dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Want waar ben je als perfectionist dankbaar voor? Toch lukte het me iedere dag om iets op te schrijven. Het zijn vaak vooral de kleine dingen, zoals de kleur van herfstbladeren tijdens een wandeling, lekker eten of een fijn gesprek. Ik schrijf inmiddels een kleine twee weken in mijn Dankboek en nee, ik ben niet spontaan tevreden over alles, maar ik begin wel anders naar dingen te kijken. Zo loop ik bijvoorbeeld naar buiten en dan denk ik:

‘Oh, fijn, de zon schijnt!’

In plaats van:

‘Ik moet opschieten, anders kom ik te laat!’

Het is misschien cliché, maar vaak zijn het toch de kleine dingen waar ik dankbaar voor ben en het is fijn ze weer te kunnen zien.

 

Dankboek – Ernst-Jan Pfauth – 256 pagina’s – de Correspondent Bv – september 2017 – 9789082520385

5 reacties

  1. Wat leuk. Ik kan mij inderdaad wel voorstellen dat wanneer je weet dat je iets waar je dankbaar voor bent moet opschrijven, je anders naar de wereld rondom je kijkt. Ik word bijvoorbeeld altijd gelukkig van mijn petekind. Of van lekker eten :)

  2. Leuke recensie en mooi dat het boek je nu al wat oplevert. Ik vraag me bij dit soort boeken wel altijd af hoe volhardend ‘men’ is in het bijhouden van die geluksmomentjes. Ik ben heel benieuwd hoe je er over zes maanden tegenaan kijkt. Maak je dan nog een blog?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *