Waarom mijn blogdip niet erg is

Na bijna anderhalve maand kan ik geen knipperende cursor meer zien. Ik heb namelijk, zoals sommigen al opviel, een blogdip. Nog nooit had ik zo’n lange periode moeite met met schrijven en ik heb mezelf erbij neergelegd. De winter is namelijk niet mijn favoriete seizoen en ik ga het mezelf niet moeilijker maken door het bloggen te forceren.

Eigenlijk is het positief

Momenteel zie ik deze blogdip als iets positiefs. Oké, ik vind het niet fijn dat het hier wat stiller is, maar soms is het nodig om een stapje terug te doen. Ik zie het namelijk zo: ik neem, net als een boom in de winter, rust. Mijn takken zijn kaal en heel even ben ik terug bij mijn basis om vervolgens in de lente weer tot bloei te komen. Het is daardoor een goed moment om na te denken over wat ik in de toekomst wil. Hoofdstuk 12 is een succesvolle boekenblog en naast mijn parttime baan mag ik steeds vaker manuscripten redigeren. Het lijkt me heerlijk om hier nog meer in door te groeien, want ik heb niet voor niets literatuur bestudeerd tijdens mijn studie en daarnaast zijn dit de dingen die ik fijn vind om te doen.

Eigen werk schrijven

Ik ben dan ook heel dankbaar voor dit kleine stukje internet dat ik, mede dankzij jullie, de afgelopen jaren heb opgebouwd. Toch ontbreekt er voor mij nog iets: het schrijven en uitbrengen van een eigen dichtbundel en/of roman. Dit is een wens die ik al langer heb, maar de behoefte om deze wens uit te laten komen wordt steeds groter. Misschien moet ik nu dan echt wat vaker achter de computer kruipen om poëzie of fictie te schrijven.

Maar hoe?

Volgende maand word ik 29. De 30 komt steeds dichterbij en dat vind ik niet erg, maar het leek me wel een mooi doel om voor mijn dertigste iets te hebben geschreven wat ik vervolgens uit kan geven. Mijn hersenen maken momenteel dan ook overuren over het hoe en wat: kies ik ervoor om meer gedichten te gaan schrijven en deze te bundelen? Of wordt het een roman? En welk thema kies ik hiervoor? Ik laat het allemaal nog even aan de toekomst, maar door erover na te denken is er in ieder geval een begin gemaakt.

Ik ga eerst weer terug in mijn winterslaap, zodat ik genoeg energie heb voor de toekomst. En om toch nog even naar de winterboom te verwijzen: als mijn blaadjes weer gaan groeien, dan zien jullie het vanzelf.

Dit vind je misschien ook leuk...

3 reacties

  1. Lalagè schreef:

    Spannend, een eigen boek, maar een logische stap in jouw geval. Ik wacht rustig af!

  2. Niek schreef:

    Geniet van je winterslaap. En wat spannend wat daar allemaal in jou aan het rijpen is. Mooi ook om te lezen dat je je kunt neerleggen bij hoe het nu is en daar een opbouwende draai aan weet te geven. Ik heb er bijna vijftig jaar over gedaan om zo ver te komen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.