Heel veel foto’s en wat woorden over Milaan

Vorige week vertrok voor een paar dagen naar Milaan. Ik boekte de reis een tijdje terug in een opwelling als afstudeercadeau voor mezelf. Mijn favorieten Italiaanse zanger gaf er namelijk een concert en dat wilde ik niet missen. Zodoende pakte ik een rugzak in en nam een vliegtuig naar het mooie Italië om te genieten van pizza, ijs en verschillende vormen van kunst.

Dag 1

Ik was de avond ervoor laat aangekomen en meteen in bed gedoken om de volgende uitgerust wakker te worden. Ik begon met een gezond ontbijt. In Italië zijn de abrikozen vaak toch net iets lekkerder dan in Nederland en dat was reden genoeg om er iedere ochtend een paar in mijn schaaltje te leggen.

Dit bordje (waar ik stiekem om moest lachen) stond op tafeltjes. Ik zag nooit lege glazen op de tafels staan, dus de boodschap kwam in ieder geval over.

Vervolgens besloot ik Milaan te gaan verkennen en ging te voet richting het centrum. Ik heb het richtingsgevoel van de achterkant van een varken en verdwaalde vijf keer…Maar ik kwam wel erg veel mooie dingen tegen! Te beginnen bij mijn startpunt: Het station van Milaan dat erg fascistisch aandoet qua stijl, terwijl als je de andere kant opkijkt je wat meer hedendaagse gebouwen en kunst ziet.

Na een lange route rechtdoor langs winkels, terrasjes en appartementen stuitte ik op een grote fontein met daarachter Castello Sforzesco. Het eerste wat ik dacht toen ik het kasteel zag was: Assassin’s Creed 2! Ik weet niet of dat de gedachte is die je hoort te hebben als je Italiaans hebt gestudeerd, maar mooi was het zeker.

Uiteindelijk vond ik wonder boven wonder het centrum van Milaan met onder andere Galleria Vittorio Emanuele II en de dom. De winkels in de galerij waren een beetje boven budget, maar gelukkig is windowshoppen gratis.

Er stond een gigantische rij voor de dom, dus ik besloot aan bezoekje aan het grote gebouw over te slaan en ging naar het Museo del Novecento. Er hing en stond veel interessante kunst, dus ik heb zo’n twee uur lang mijn ogen uitgekeken én het was er erg koel binnen. Ook een pluspunt in het warme Italië.

Ook het uitzicht vanaf het museum op het plein was niet verkeerd.

Hierna liep ik weer terug naar mijn hostel om er te eten en las ik nog wat op het dakterras in de ondergaande zon.

Dag 2

Ik zou ‘s avonds naar een concert gaan in het San Siro stadion en daardoor wist ik niet zo goed wat ik de rest van de dag moest doen. Na in de ochtend te hebben gelezen, ben ik vervolgens een pizza gaan eten en nam er een biertje bij. Je kan niet naar Italië gaan zonder een pizza op je bord te hebben gehad, niet waar? (Oké, oké ik at vier dagen lang na mijn ontbijt alleen maar ijs en pizza….)

Nadat mijn buikje goed gevuld was nam ik de metro richting het stadion. Ik vond het op foto’s altijd zo’n lelijk gebouw, maar in het echt is het een stuk indrukwekkender. Vooral als je binnen bent en wordt verwend met een prachtig uitzicht over heel Milaan.

Na van een fijn concert te hebben genoten vertrok ik weer richting hostel, waar ik moeilijk kon slapen door alle indrukken. Het was het in ieder geval meer dan waard.

Dag 3

Ik had nog één hele dag in Milaan, voordat ik terug naar huis zou vliegen. Ik wilde niet weg uit Milaan voordat ik de betaalbare winkels eens goed had bekeken. De winkelstraten zijn er eindeloos lang, dus ik zou mezelf wel een paar uur vermaken. Ik kocht uiteindelijk een nieuwe tas en, verrassing, boeken.

Deze Ammaniti’s zou ik zou allemaal hebben meegenomen (zie die omslagen!) als ik niet alleen met een kleine rugzak reisde.

De winkel zelf viel me een beetje tegen, want op de buitenkant stond ‘megastore’, maar echt groot of bijzonder was de winkel niet. Ze hadden er in ieder geval wel wat wijsheden staan.

Snel vertaald: “Literatuur, zoals alle kunst, is de bekentenis dat het leven niet genoeg is.”

Natuurlijk ging ik niet naar huis zonder boeken en kocht ik twee romans van Paolo Giordano.

Vervolgens liep ik nog wat rond en at ik een ijsje als lunch, waarna ik een kijkje nam bij het prachtige theater La Scala.

Ze smelten sneller dan dat je ze kunt eten.

Het kippenvel stond me echt op de armen toen ik naar deze zaal keek. Belachelijk mooi. Ondertussen had ik vernomen dat er ‘s avonds een gratis concert op het plein bij de dom zou zijn met onder andere Umberto Tozzi en Andrea Bocelli. Ik wilde het niet missen, dus ik sprong op de eerste de beste metro richting het hostel om mijn spullen daar achter te laten en nam meteen de metro weer terug om naar het concert te gaan.

Ook Bocelli bezorgde me kippenvel. Aan de kou kon het niet liggen met een temperatuur dertig graden.

Het waren twee prachtige avonden achter elkaar en ik begon inmiddels al te balen dat ik de dag erna het vliegtuig naar huis zou nemen. Het was een schrale troost dat het vol mooie herinneringen zou zijn.

Dag 4

Ik werkte weer een fruitontbijt weg en checkte uit bij mijn hostel, waarna ik een tijdje op een plein voor het station heb zitten lezen en een praatje maakte met een Pakistaan die zes talen sprak waaronder Nederlands. Uiteindelijk was het tijd om de bus naar het vliegveld te nemen en langzaamaan afscheid te nemen van Milaan.

Op het vliegveld at ik nog wat en ik ontdekte een verstekeling die mee wilde naar Nederland.

Een hele ervaring rijker stapte ik weer in het vliegtuig, in de hoop dat ik snel weer eens terug zal gaan naar het prachtige Milaan.

6 comments / Add your comment below

  1. Erg leuk!.. woon aan het Lago Maggiore en ga morgen met mijn jongste dochterlief naar Milaan, en het Museo del Novecento gaan we o.a. ook bekijken. Milaan is altijd de moeite waard, gewoon straten in en uitlopen, overal wel iets te zien of te doen, en te smullen !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.