Waarom ik ‘Waar is Bernadette?’ niet uitlas

Volgens mij heb ik nog nooit iemand iets negatiefs over de populaire roman Waar is Bernadette? horen zeggen. Het is het lievelingsboek van Jane in de serie Jane the Virgin en schrijver Jonathan Franzen is ook enthousiast. Laat ik er geen doekjes om winden: ik vond er niks aan. Na 80 moeizame pagina’s zette ik het boek weer terug in de kast, al twijfelde ik of ik dat wel moest doen. Een roman kan halverwege het verhaal of helemaal aan het einde wel indruk maken, dat heb ik vaak genoeg meegemaakt. Waarom heb ik Waar is Bernadette? toch weggelegd?

De stijl

Het boek bestaat voor een groot deel uit e-mailberichten die verschillende personen naar elkaar versturen. Ik dacht eerst dat ik er gewoon aan moest wennen, want ik heb vaker romans gelezen die brieven of e-mails gebruiken als rode draad van het verhaal. Toen er een deel werd beschreven door de ogen van Bernadettes dochter Bee boeide het verhaal me heel even, maar toen er weer een hele e-mailcorrespondentie begon, verloor ik mijn concentratie. Door de e-mails ontstaat er wel een verhaal, maar de personages blijven op veel punten erg plat of zijn zelfs bijna neergezet als een karikatuur. Eigenlijk blijft er in het verhaal heel veel oppervlakkig door deze manier van schrijven en dat is jammer.

Amerikaans

Door de media hebben we een bepaald beeld bij de Amerikaanse cultuur en de sfeer in Waar is Bernadette? sluit hierop aan. Zo zijn er de bemoeizuchtige schoolmoeders die alleen het beste van het beste willen. Het roept het beeld op van perfect gekapte en hooggehakte moeders die bijeenkomsten organiseren en ieder vrij moment gebruiken om te roddelen. Daarnaast heeft Bernadettes man een goede baan bij Microsoft en maakt Bernadette gebruik van een Virtual Assistant in India. Eigenlijk is het allemaal heel erg over-the-top en dat is niet mijn ding.

Andere verwachtingen

Door het enthousiasme van andere lezers had ik hoge verwachtingen, maar na meer dan 80 pagina’s was er voor mij nog niets bijzonders gebeurd. De personages vond ik niet realistisch en het verhaal raakte me niet. Ik heb tijdens het lezen niet kunnen lachen om de grappen en ook niet kunnen huilen om de zielige momenten.

Misschien had ik door de zure appel heen moeten bijten om, net als de rest van de wereld, enthousiast te worden over deze roman. Misschien liggen dit boek en ik elkaar gewoon niet. Volgend jaar draait de film gebaseerd op Waar is Bernadette? in de bioscoop. Met een beetje geluk bevalt die mij wel.

You may also like...

4 reacties

  1. Lalagè schreef:

    Ik was ook niet onverdeeld enthousiast, maar vond het wel een aardig tussendoortje. Misschien waren je verwachtingen te hoog. Ik kan me wel voorstellen dat het je tegenviel.

  2. Sofie schreef:

    Ik vrees dat ik ook zou afhaken… soms maakt het einde het boek goed maar het moet nog altijd goed geschreven zijn, vind ik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.