Vijf boeken die ik in 2018 niet uitlas

Ieder jaar zijn ze er weer: de boeken waar ik vol enthousiasme aan begin, maar vervolgens niet uitlees. Ook in 2018 heb ik een aantal boeken om verschillende redenen aan de kant gelegd. Het leven is nu eenmaal te kort om alle boeken te lezen. Maar goed, jullie zijn na het lezen van de titel hoogstwaarschijnlijk nieuwsgierig naar welke boeken ik terug in de kast heb gezet, dus laat ik het daar eens over hebben.

Hippie – Paulo Coelho

Paulo Coelho is één van mijn favoriete schrijvers. Ik ben nog niet aan al zijn boeken toegekomen, maar wanneer er een nieuw boek van zijn hand verschijnt, dan ben ik er als de kippen bij. Ook zijn nieuwste roman, Hippie, had ik op de dag van verschijnen in huis. Ik begon enthousiast in het boek met de kleurrijke omslag, maar ik vond de inhoud iets minder kleurrijk. Het verhaal kon me na verschillende hoofdstukken niet boeien, dus besloot ik Hippie aan de kant te leggen. Hopelijk doet het boek op een later moment wel iets met me.

Waar is Bernadette? – Maria Semple

Tja, ook Waar is Bernadette? en ik waren geen match. Helaas, want ik las vooral veel positieve reacties over dit boek. Ik schreef toentertijd al een stukje over waarom deze roman niet bij mij past en je leest het hier.

De Medici – Matteo Strukul

Wie mij volgt zal weten dat ik graag hedendaagse Italiaanse literatuur lees, maar soms lees ik ook graag iets dat zich afspeelt in het verleden van Italië. De De Medici-serie leek mij wel interessant en zodoende begon ik in het eerste boek. Tijdens het lezen merkte ik al snel dat het vooral om politiek draaide, wat niet erg hoeft te zijn, maar ook de schrijfstijl pakte me niet. Reden genoeg om ook dit boek nauwelijks gelezen in de kast te zetten.

Zomervacht – Jaap Robben

Ik las nog nooit een roman van Jaap Robben, dus toen ik Zomervacht uit de bibliotheek kon meenemen was ik erg nieuwsgierig. Van een groot deel van het boek heb ik genoten, maar toen moest-ie terug naar de bibliotheek. Op dat moment was ik op de helft en ik wist dat ik de weken erna weinig leestijd zou hebben, dus toen heb ik besloten om het boek terug te brengen voor de volgende lezer.

De lange dagen van Castellamare – Catherine Banner

Dit is een roman die ik al langere tijd wilde lezen. Toen ik aan het boek begon vond ik het best vermakelijk, maar hoe langer het duurde, des te saaier ik het vond worden. Naar mijn mening is er te veel vertellerstekst. Ik heb het boek toen ik over de helft was naast mijn bed gelegd en daar ligt het nog steeds. Vermoedelijk heb ik nog een beetje hoop, maar ik vermoed ook dat het boek niet meer ga lezen.

Zal 2019 het jaar worden waarin ik alle boeken die ik lees ook uitlees? We gaan het zien!

Welk boek las jij dit jaar niet uit?

5 comments / Add your comment below

  1. De reacties op Zomervacht zijn wel erg wisselend… misschien krijgen we nog eens te lezen wat jij van het hele boek vond.

    Ik begon vol goede moed in ‘Oorlog en terpentijn’ maar heb het na 75 bladzijden weggelegd. Het was te fragmentarisch. Er waren nog wel meer boeken die me niet genoeg boeiden. Dat heb je af en toe. Het kan ook wel afhangen van het moment waarop je het leest en hoe je er dan zelf bij zit.

  2. Ik ben momenteel bezig in het luisterboek Een goede raad van J.K. Rowling, maar het boeit me nog steeds niet echt. Vermoedelijk wordt dit het eerste en laatste boek van dit jaar dat ik weg leg.

  3. Het lukte me niet om in Het meisje in de toren van Katherine Arden te geraken. Ik kon er mijn aandacht echt niet bijhouden en heb het na enkele hoofdstukken opgegeven. Binnenkort probeer ik het wle een keer opnieuw. Hopelijk lukt het me dan wel want het boek dat er aan vooraf ging vond ik wel heel knap.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.