Vers van de pers: april

Ik ben een echte lentelezer, dus ik word met de dag vrolijker nu april is aangebroken. De blaadjes aan de bomen worden groen, bloemen schieten als paddenstoelen uit de grond en de zon laat zich weer wat vaker zien. Wat is er fijner dan met een boek in de lentezon te zitten? Niets. Al helemaal niet als ik dat met de volgende vijf boeken mag doen.

De trein van 6.41 – Jean-Philippe Blondel

Deze roman is al in verschillende landen een besteller en de omschrijving maakt ook mij erg nieuwsgierig!

Twee voormalig geliefden komen na dertig jaar bij toeval ongemakkelijk naast elkaar te zitten in de drukke ochtendtrein. Terwijl de lezer toegang krijgt tot de meest private gedachten nadert de eindbestemming.

Zal hij haar aanspreken? Wat zou ze – na dertig jaar – tegen hem moeten zeggen?

Cécile zit vermoeid in de vroege maandagochtendtrein nadat ze het weekend bij haar ouders heeft doorgebracht. Ze ergert zich dat ze niet op zondagavond is teruggereisd naar man en kind. De bezoekjes aan het ouderlijk huis zijn altijd behoorlijk stressvol en dan is zo’n drukke ochtendtrein het laatste wat je kunt gebruiken. In de goed bezette coupe is naast haar nog een plaatsje vrij. Maar al snel wordt deze ingenomen door een man die ze direct herkent: Philippe Leduc, met wie ze dertig jaar geleden een korte relatie had. Een relatie die bruut eindigde met een vernederende ervaring tijdens wat een romantisch weekeinde Londen had moeten worden.
Ook Philippe heeft Cécile gelijk herkend. Wat te doen in de anderhalf uur die rest tot het eindstation? Philippe en Cécile, beiden teruggeworpen op hun herinneringen, zwijgen. Wat zouden ze in vredesnaam tegen elkaar kunnen zeggen? Terwijl de lezer toegang krijgt tot de meest private gedachten nadert de eindbestemming.

 

 

De roman als overlevingsstrategie – Tim Parks

Als puber verslond ik de boeken van Tim Parks, hij schreef namelijk regelmatig over Italië. Ik kon uren wegdromen bij het Italië dat hij omschreef, al was het alles behalve perfect. Ruim tien jaar later staan er maar bar weinig nieuwe boeken van deze auteur in mijn kast en dat vind eigenlijk toch een beetje jammer. Wie weet brengt deze nieuwe non-fictie van zijn hand hier verandering in.

Met zijn radicale, vernieuwende literatuurbegrip ondermijnt Tim Parks de gangbare literaire criteria en ontmaskert hij de devotie waarmee de roman traditioneel wordt besproken.

Parks is ervan overtuigd dat de inhoud, de stijl, het soort verhaal én de manier van vertellen samen de overlevingsstrategie vormen die de auteur ontwikkelt als reactie op spanningen in zijn of haar persoonlijke leven. De lezer reageert tijdens het lezen van een roman op vergelijkbare wijze als tijdens een persoonlijke ontmoeting – hij probeert de auteur te doorgronden. De roman als overlevingsstrategie is een biografie van het schrijven zelf.

Fuzzie – Hanna Bervoets

Op het moment lees ik naast Het achtste leven (voor Brilka) van Nino Haratischwili ook Ivanov van Hanna Bervoets. Van deze roman krijg ik namelijk geen hernia als ik deze meeneem in de trein. Ondertussen komt Bervoets alweer met een nieuw boek dat zeer origineel klinkt en laat ik daar nu net van houden.

Op een ochtend in april ontvangt Maisie een pakketje. Een kartonnen doosje met daarin een klein, wit, pluizig bolletje. Maisie houdt het bolletje even tegen haar wang. ‘Hé jij, ben je daar eindelijk?’ zegt het dan.
Ook op andere plekken in de stad lopen mensen met een bolletje rond.
Een blauw bolletje voor Maisies ex Florence, gegijzeld door haar eigen liefdesverdriet.
Een paars bolletje voor de gepensioneerde Diek, die zijn avonden vult met internetdates.
Een roze bolletje voor de werkloze Stephan, die geen voldoening meer put uit zijn relatie, niet weet wat hij met het leven aan moet.
Allemaal laten ze zich door het bolletje leiden, ze luisteren naar wat het zegt, doen wat het vraagt. Ze houden van het bolletje want het bolletje kent hen, ja, het bolletje begrijpt hen – misschien wel als enige.
Of lijkt dat maar zo?
En waar komt het bolletje eigenlijk vandaan?

Fuzzie is een modern-realistisch sprookje over gemis, genegenheid en de vraag in hoeverre affectie zich laat afdwingen.

 

Het hoort er allemaal bij – Fabio Volo

Deze maand verschijnt er veel Italiaanse literatuur en dat is altijd goed (vind ik dan). Zo ook deze roman van Fabio Volo, al heb ik nog nooit iets van deze schrijver (ook acteur en presentator) gelezen, ik vertrouw erop dat het goed is.

Nicola wordt voor het eerst vader. Hij houdt van zijn zoontje en zijn vrouw Sofia, maar het valt hem moeilijk zich te schikken in zijn nieuwe rol. Hij verlangt terug naar de tijd dat hij nachtenlang kon doorzakken met zijn vrienden, naar de dagen die Sofia en hij vrijend met elkaar in bed doorbrachten, naar de spontane weekendjes weg.

Na een paar maanden van vaderlijke verplichtingen is zijn huwelijk leeggelopen. Als tijdens een feestje een van de vrouwelijke gasten het met hem aanlegt, staat hij voor een dilemma: erop ingaan betekent teruggaan naar zijn oude leven zonder al die verantwoordelijkheden, er niet op ingaan betekent alles op alles zetten om zijn huwelijk en gezin te redden.

 

Verstrengeling – Simona Sparaco

En nog een roman van Italiaanse bodem. Verstrengeling schijnt een aanrader voor de liefhebbers van De eenzaamheid van de priemgetallen van Paolo Giordano te zijn en dat ben ik. Dit boek krijgt zeker een plekje tussen de rest van mijn verzameling Italiaanse literatuur.

Verstrengeling gaat over het wezen van de liefde. Die lijkt op een fenomeen uit de kwantumfysica: de tijdelijke verstrengeling van twee deeltjes heeft een blijvend effect. Zo werkt liefde ook volgens Simona Sparaco’s roman Verstrengeling, want als je met iemand samen bent, hoe kort ook, ben je daarna altijd anders.

Lea en Giacomo zijn elkaars tegenpolen. Zij is goed in talen en communicatie, hij is een gesloten natuurkundige. Na twee mooie perioden verbreken ze voorgoed hun relatie. Toch, na jaren, vlamt in Rome hun passie weer op. Is liefde onberekenbaar? Volgens La Stampa onthult de schrijfster ‘met meesterlijk, afgewogen en nergens overdreven taalgebruik langzaam wat in het hart van een vrouw omgaat’.

 

5 comments / Add your comment below

  1. Fuzzie van Hanna Bervoets heb ik al gelezen via de club van echte lezers en ik vond het echt een tof boek! Niet zo fantastisch geweldig als Alles wat er was – maar dat boek staat op eenzame hoogte.. Voor de rest spreken eigenlijk alle titels uit je blogpost me aan, dus ik heb mijn TBR er maar mee aangevuld ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.