Uit de oude doos: De dochter van de imker – Santa Montefiore

In maart 2014 ben ik begonnen met het schrijven van recensies. Bijna twee jaar later doe ik dit nog steeds met plezier en verschijnt er wekelijks een nieuwe boekbespreking. Toch vind ik het jammer om mijn oude recensies in een word-document te laten verstoffen. Ze zijn misschien niet allemaal even goed, maar ik heb er wel tijd en liefde in gestoken. Daarom plaats ik iedere week een oude recensie online. Vandaag is ‘De dochter van de imker’ van Santa Montefiore aan de beurt.

 

De recensie

De kaften van de boeken van Montefiore trokken me altijd al aan. ‘Koop me!’ Riepen ze dan, maar  ik had altijd het idee dat het verhaal een uit de hand geloven bouquet roman zou zijn. Een tijdje terug gaf ik me over en las het nieuwste boek genaamd De dochter van de imker.

Lieve lezers, ik had het verkeerd. Want ondanks dat het geen meesterwerk is, heeft dit boek een prachtig verhaal!

Het boekde dochter van de imker

Het verhaal gaat over Grace en haar dochter Trixie. Je volgt het leven van Grace in de jaren ’30, als ze als jonge vrouw nog bij haar vader in Engeland woont die imker en tuinier is. Haar grote passie is bijen verzorgen en ze is verliefd op Rufus, een jongen die van adel is. Uiteindelijk trouwt ze met haar beste vriend Freddie en hoopt Rufus te vergeten. Wanneer de oorlog uitbreekt gaat Freddie het leger in, maar komt gewond thuis met een groot geheim.

In de jaren ’70 wonen Grace en Freddie in Amerika met hun dochter Trixie. Zij vindt het leven van haar moeder maar saai en besluit het heel anders aan te pakken. Als er een bandje naar haar woonplaats komt om carrière te maken, wordt ze verliefd op Jasper. Niets lijkt hun relatie kapot te kunnen maken en Trixie biedt aan om mee op tour te gaan, maar dan wordt de relatie opeens op de proef gesteld.

In de jaren ’90 is er veel veranderd. Als Trixie naar haar ouders moet, ontdekt ze het grote geheim van haar vader én moeder. Ze kan niet anders dan op zoek gaan naar de waarheid, maar ze vindt ook nog iets anders in het land van haar ouders.

Mijn Mening

Na de eerste paar pagina’s wilde ik het boek meteen wegleggen. Wat ik las vond ik saai en dat gevoel duurde honderd pagina’s lang. Daarna was ik om. Dit boek is als een bloemknop die zich langzaamaan opent. Het langdradige begin is nodig om de rest van het verhaal te kunnen begrijpen. De geheimen van Grace en Freddie komen pas laat in De dochter van de imker naar buiten. Beetje bij beetje ontdek je hoe de geschiedenis precies in elkaar zit en je blijft lezen tot je weet wat er precies is gebeurd. Het heden en het verleden zijn in dit boek met elkaar verweven, waardoor wat vroeger is gebeurd goed aansluit bij het heden. Er zitten ook regelmatig kleine details in het boek, die je achteraf opeens begrijpt. Dit verhaal zit gewoon heel mooi in elkaar, meer kan ik er niet van zeggen.

Maar zo lang als het begin duurde, zo kort was het einde. Het einde had van mij best wat uitgebreider geschreven mogen worden, want nu bleef ik toch achter met wat vragen. Ondanks dat ik het hier over kleine dingen heb, kan ik daar dan toch nog uren over piekeren.

Buiten het begin en het einde om, is De dochter van de imker een prachtig boek van Santa Montefiore. Het verhaal zit vol romantiek en verdriet, maar is ook spannend. Dit is een verhaal waar ik echt in wilde kruipen en ik baalde toen ik de laatste woorden las.

Dit vind je misschien ook leuk...

6 reacties

  1. Lieke schreef:

    De titel komt me echt heel vaag bekend voor, maar de samevatting dan weer niet ^^”

  2. geertje schreef:

    Wauw.. Had precies hetzelfde met dit boek. Ben gewoon verdrietig dat het afgelopen is haha

  3. Erik schreef:

    Ik heb m net uitgelezen en je beschrijving en gevoel bij het boek kloppen precies.. eerst niet om doorheen te komen en dan ineens uit met nog veel vragen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.