In maart 2014 ben ik begonnen met het schrijven van recensies. Twee jaar later doe ik dit nog steeds met plezier en verschijnt er wekelijks een nieuwe boekbespreking. Toch vind ik het jammer om mijn oude recensies in een word-document te laten verstoffen. Ze zijn misschien niet allemaal even goed, maar ik heb er wel tijd en liefde in gestoken. Daarom plaats ik iedere week een oude recensie online. Vandaag is ‘Geschiedenis van mijn puurheid’ van Francesco Pacifico aan de beurt.

Als er een boek bestaat met een tenenkrommende hoofdpersoon dan is het Geschiedenis van mijn puurheid wel. Piero Rosini is jong, heeft een mooie vrouw en komt uit een rijk gezin. Maar hij is vooral een fanatiek katholiek. Voor Piero trouwde deed hij aan seksuele onthouding en met zijn vrouw heeft hij dan ook geen seks voor de lust.

Maar dan gooien de borsten van schoonzus Ada roet in het eten. Hij blijft verlangen naar de volle boezem van Ada, terwijl hij weet dat dit niet mag. Ook op zijn werk bij een katholieke uitgeverij loopt niet alles zoals hij zou willen en droomt van een eigen uitgeverij, waar zijn vader hem geen geld voor wil geven.

Geschiedenis van mijn puurheid2Als Piero in Parijs een baan kan krijgen, besluit hij te verhuizen en laat zijn vrouw thuis achter. Deze poging om te vluchten van alle slechte dingen, brengt hem juist dichterbij alle zonden. Rosini gaat regelmatig op stap en maakt daar kennis met drie dames die erop los leven. Er ontstaat een vriendschap, maar vanwege hun losbandige gedrag noemt Piero ze ‘de heksen’.

Lustgevoelens vermijden met altijd vrouwen om je heen is moeilijk en Rosini komt losser van zijn ideeën. Intussen sluit hij nog meer vriendschappen met mensen die hij in Rome zou hebben vermeden. Hier ontstaat een innerlijke strijd tussen verstand en gevoelens. Rosini krijgt meerdere namen voor zijn verschillende ideeën. Regelmatig wil hij naar bed gaan met een vrouw dankzij zijn kant die Rosenzweil heet, aan de andere kant is er Piero Rosini die deze slechte gedachten tegengaat. Rosini’s problemen worden steeds groter wat uiteindelijk tot een onverwacht einde leidt.

Door het boek heen voel je de constante frustratie van Rosini en dat maakt dit personage er één waar je jezelf aan gaat irriteren, soms is Piero bijna zielig. Toch blijf je lezen, want je wilt weten welke kant hij kiest. Volgt hij zijn (lust) gevoelens of blijft hij bij zijn strenge Katholieke geloof?

Het boek is knap geschreven en bevat prachtige zinnen, maar is op sommige punten toch iets langdradig. Ook gebruikt Pacifico graag wat moeilijkere woorden die verwijzen naar religie, politiek of literatuur. Je worstelt in Geschiedenis van mijn puurheid net zo veel met Piero als dat hijzelf doet.

Geschiedenis van mijn puurheid – Francesco Pacifico – 277 pagina’s – Anthos – februari 2011 – €11,99

2 Replies to “UDOD: Geschiedenis van mijn puurheid – Francesco Pacifico”

  1. Dit boek staat al jaren ongelezen in mijn kast, maar daar hoop ik binnenkort verandering in te brengen. Door je review heb ik echt wel zin om De Geschiedenis van mijn Puurheid uit de kast te pakken :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.