UDOD: Cécile – Ish Ait Hamou

In maart 2014 ben ik begonnen met het schrijven van recensies. Bijna twee jaar later doe ik dit nog steeds met plezier en verschijnt er wekelijks een nieuwe boekbespreking. Toch vind ik het jammer om mijn oude recensies in een word-document te laten verstoffen. Ze zijn misschien niet allemaal even goed, maar ik heb er wel tijd en liefde in gestoken. Daarom plaats ik iedere week een oude recensie online. Vandaag is ‘Cécile’ van Ish Ait Hamou aan de beurt.

Eerlijk gezegd kijk ik nooit TV, maar ieder jaar maak ik een uitzondering voor het dansprogramma So You Think You Can Dance. In 2009 bewees choreograaf Ish Ait Hamou dat niet alleen moderne dans, maar ook hip hop me kan raken. Inmiddels heeft hij het tot het jurypanel van het programma geschopt en schrijft hij ook boeken. Toen zijn tweede roman Cécile werd gepubliceerd was ik vooral heel nieuwsgierig of deze creatieve duizendpoot me weer in tranen zou kunnen krijgen.

CécileCécile gaat over Djibril, een 11-jarig jongetje uit Marokko met een grote nieuwsgierigheid en drang naar avontuur. Ook zijn broer Kareem kijkt graag achter de horizon van zijn dorp en verliest als reisgids zijn hart aan de Franse Cécile. Als Djibril op een dag met zijn broer mee naar de markt denkt te gaan, raakt hij op gruwelijke wijze verder van huis dan hij had verwacht. Als volwassene besluit hij op zoek te gaan naar Cécile, maar ook hier belandt hij in een heel andere situatie dan hij had verwacht.

Djibril stort zich constant van het ene bizarre avontuur in het andere en doet regelmatig denken aan Forest Gump in combinatie met Paulo Coelho’s Santiago (De alchemist). Toch is Cécile realistischer en heftiger dan het eerstgenoemde verhaal. Ish bespaart zijn jonge personage de gruwelijkheden van de wereld niet en kaart heftige onderwerpen aan als mensensmokkel, taalverschillen en illegaliteit. Met betrekking tot de vergelijking met Coelho: je moet niet dezelfde spiritualiteit verwachten, maar ondanks dat bevat de roman van Ish regelmatig wijze lessen.

Djibril staarde naar de littekens op zijn blote voeten en liet zich meevoeren door de maalstroom van zijn gedachten. ‘Leer je littekens naar waarde schatten. Ze herinneren je eraan dat je pijn gehad hebt, maar ook dat je in staat bent om te genezen’, hoorde hij de Generaal weer zeggen.

Cécile is vooral een roman vol verrassingen. Iedere keer weet Djibril in situaties verstrikt te raken die de gemiddelde mens niet op een positieve manier op kan lossen. Djibril sluit je dan ook heel snel in je hart. Helaas wordt het personage van Cécile neergezet als een stereotype, maar het soort stereotype komt zeker als een overrompeling. Het is een heftig en emotioneel verhaal, maar door de simpele en duidelijke taal van Ish lees je dit boek zo uit.

Om antwoord te geven op mijn vraag of Ish me weer aan het huilen kon krijgen: ja, het is hem weer gelukt en daar dank ik hem voor.

4/5

Cécile – Ish Ait Hamou – Manteau – mei 2015 – 9789022330494 – te koop als ebook voor €14,99

You may also like...

3 reacties

  1. Saartje schreef:

    Nu ga ik weer heel de avond bezig zijn met So You Think You Can Dance filmpjes te bekijken. Els en Angelo waren ook gewoon een steengoed koppel.
    Heb je één van de andere romans van Ish ook al gelezen? Ik denk dat ‘Als je iemand verliest die je niet kan verliezen’ meer iets voor mij is, maar ik zou het niet weten. Nog nooit iets van Ish gelezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.