Ondanks dat het dit jaar grotendeels aan mij voorbijgaat, is het groot feest in boekenland. Op 12 maart begon namelijk de boekenweek. Toch wil ik even stilstaan bij boeken, lezen en literatuur.

Dankzij mijn studie houd ik me veel bezig met literatuur uit alle tijden. Zo brak ik mijn hersenen op Dantes De Goddelijke Komedie, analyseerde ik sonnetten van Renaissancekunstenaars en las ik wat modernere literatuur zoals Alles is verlicht van Safran Foer en Slachthuis 5 van Vonnegut.

Op dit moment houdt James Joyce me zo’n twintig uur per week bezig. Natuurlijk zijn er deadlines die er regelmatig voor zorgen dat ik schrijvers vervloek en hun boeken door de kamer smijt. Al die geweldige auteurs kunnen namelijk enorm ingewikkeld zijn. Hun boeken hebben een gelaagdheid die je zelf vaak niet kunt bedenken. Zeer frustrerend als je die een dag voor je deadline nog moet ontdekken.

Tegelijkertijd is het zo heerlijk om je steeds dieper in een verhaal onder te dompelen en te achterhalen waar het nu echt over gaat. Je leert zo veel van literatuur. Niet alleen over verschillende perspectieven en al dat soort technisch geleuter, maar vooral over de psychologie van de mens, de geschiedenis, en de kern van het leven en daarmee leer je over jezelf. Een bezoekje aan de psycholoog is er niets bij.

Lezen is belangrijk. Het hoeft overigens geen ingewikkelde literatuur te zijn. Soms vallen er bij mij ook kwartjes als ik een chicklit lees. Eigenlijk wil ik gewoon zeggen: lees, leer en geniet.

Ik krabbel voorlopig lekker door in Dubliners op zoek naar iets waarvan ik niet weet dat ik ernaar op zoek ben. Die deadline neem ik maar voor lief.