Mijn 3 favoriete boeken van 2018

In mijn hoofd is het nog maar net oktober, maar vanavond sta ik toch echt naar het vuurwerk te kijken om het nieuwe jaar te vieren. Al is oudjaarsdag door mijn angst voor knalgeluiden niet de meest aangename dag van het jaar. Wat ik wel leuk vindt aan het einde van december zijn alle lijstjes met favorieten die worden gedeeld, dat is in mijn ogen een mooie manier om het jaar positief af te sluiten. Ook ik doe mee en deel mijn drie favoriete boeken van 2018!

3. Door het licht – Erik Jan Harmens

Erik Jan Harmens (1970) brak door met zijn roman Hallo muur (2015), waarin hij verslag doet van zijn alcoholverslaving. Harmens drinkt inmiddels al jaren niet meer en besloot een serie te schrijven over het leven zonder de demping van alcohol. De bestseller uit 2015 is hiervan de proloog en Door het licht is het eerste deel van deze Ware grootte-reeks. Het is het enige boek dat ik dit jaar in één ruk heb uitgelezen. Hallo muur vond ik wel sterker als roman, maar Door het licht is zeker de intiemste roman van deze auteur. Harmens richt zich nu tot personen in plaats van een muur en dat doet vermoeden dat er sprake is van vooruitgang in Harmens leven. Hopelijk mag hij over deze groei in de volgende delen van zijn Ware Grootte-reeks nog vaak schrijven. Lees mijn bespreking van Door het licht hier.

2. Zondagskind – Judith Visser

Over boeken gesproken die je in een keer uitleest: ik had het met dit boek willen doen, maar daar was het helaas toch te dik voor. Zelfs mijn moeder, die niet graag leest (maar dat van mij soms wel moet) heeft dit boek met plezier verslonden. Het verhaal gaat over Jasmijn Vink. Het meisje ervaart de wereld anders en gedraagt zich daar ook naar. Dit valt voor het eerst op wanneer ze naar de kleuterklas gaat, waar alle kinderen een overdosis aan prikkels veroorzaken. Ze rennen, schreeuwen en spelen met fel speelgoed. Dit is voor Jasmijn zo heftig dat ze wegloopt van school, op zoek naar haar huis waar haar moeder en hond Senta zijn. Dit is slechts één van de weinige obstakels waar Jasmijn mee te maken krijgt in haar leven. Ze heeft namelijk autisme, maar daar was in de jaren tachtig en negentig weinig over bekend.

Zondagskind is een aanrader voor iedereen die een kijkje wil nemen door de ogen van iemand met autisme. Jasmijn weet zich ondanks de obstakels een steeds betere weg in het leven te vinden door zich bezig te houden met haar passies zoals honden, lezen en schrijven. Maar ondanks de weinige behoefte aan sociaal contact, speelt ook haar omgeving een rol. Doordat haar ouders Jasmijn de ruimte geven, ze steun vindt bij haar hond en een vriendin haar steunt, lukt haar steeds meer. Visser laat hiermee zien dat autisme niet zozeer een beperking is, maar in de juiste omgeving met de juiste handvatten ook een talent kan zijn. Lees mijn recensie van Zondagskind hier.

1.  De hemel verslinden – Paolo Giordano

Bijna wekelijks moet ik nog aan deze roman denken en dat is voor mij een teken dat het écht een goed boek is. Je zou nu kunnen denken dat ik De hemel verslinden zo goed vind, omdat ik een groot fan ben van Giordano’s werk, maar dat is niet de reden. Dit boek vond ik zo rakend, dat ik misschien wel nog meer waardering heb gekregen voor mijn favoriete auteur. Het verhaal kwam voor mij erg dichtbij. Ik ben geen Teresa of Bern, maar toch was het een bonk herkenbaarheid. Ik denk nu nog altijd na over wat onze rol als mens moet zijn en wie ik ben. Waar moeten we voor kiezen als onze wereld uit tegenstellingen bestaat waaruit we mogen kiezen? Lastige maar bovenal belangrijke vragen waardoor ik ben gaan beseffen dat ik mijn zingeving vooral uit literatuur haal. Het boek en daarmee cultuur mag nog lang niet als dood worden verklaard in deze tijd waarin religie steeds minder duidelijk aanwezig is, maar tegelijkertijd moeten we niet vergeten dat we alleen maar cultureel kunnen zijn wanneer het goed gaat met onze natuur. En daarmee draait De hemel verslinden simpelweg om de kern van ons bestaan. Als ik nog maar één boek zou mogen lezen in mijn leven, dan zou het dit boek zijn. Lees mijn bespreking van De hemel verslinden hier.

Wat is jouw favoriete boek van 2018?

You may also like...

4 reacties

  1. Lalagè schreef:

    Wow, wat jij schrijft over ‘De hemel verslinden’ maakt me stil. Het boek ligt inmiddels hier op mijn leesstapel… en nu heb je me nóg nieuwsgieriger gemaakt. Nog een paar andere boeken en dan mag ik ook!

    Net als jij heb ik ook vandaag een terugblikblog gepubliceerd, maar daar staan veel meer dan drie titels in #oeps. Blijkbaar heb ik erg veel moois gelezen (ook al voelde het op sommige momenten anders).

  2. Anneke schreef:

    Zondagskind is inderdaad een prachtboek. De andere twee heb ik (nog) niet gelezen.

  3. Annelies schreef:

    Zondagskind staat bij mij ook hoog op het favorietenlijstje. En je hebt me nu ook heel nieuwsgierig gemaakt naar jouw nummer 1.

  4. Tessa schreef:

    Oehh je maakt heel nieuwsgierig naar De hemel verslinden, en Zondagskind lijkt me steeds mooier, na elke bespreking die ik lees. Misschien toch eens in beginnen! Mooi en prikkelend overzicht :-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.