Zaterdag stond ik met een volle kofferbak bij de kringloopwinkel. De met boeken gevulde boodschappentassen waren zo zwaar dat ik ze niet op de innamebalie getild kreeg. Nu ben ik ook niet heel sterk, maar ik draag weleens een stapeltje boeken. Het was een vreemd gevoel om een keer boeken weg te brengen in plaats van ze het huis in te dragen en toch gaf het bij thuiskomst ook veel rust.

Boekenparadijs of boekenhel?

Mijn huis was namelijk een groot boekenparadijs: uitpuilende kasten, stapels boeken op de bank, boeken verspreid door de slaapkamer, et cetera. Dat klinkt misschien knus, maar als je iedere keer boeken moet gaan verplaatsen als er visite komt, of als je midden in de nacht weer eens je nek breekt over een slingerend exemplaar, dan is de gezelligheid er snel vanaf. Daarnaast waren veel van deze boeken nog ongelezen en het idee dat ik al deze boeken nog moest lezen, het liefst zo snel mogelijk, gaf stress. Het leek me dan ook verstandiger om afscheid te nemen van een groot deel van mijn papieren vrienden.

Deze boeken mochten blijven

Maak je geen zorgen, ik ben niet geveld door het Konmari-virus en ik heb nog meer dan 30 boeken. Ik had zo wel mijn eigen manier van sorteren, want hoe bepaal je welke boeken mogen blijven en welke boeken naar een ander thuis mogen? Ten eerste heb ik alle boeken van mijn favoriete schrijvers apart gelegd. Zo mochten onder andere Paolo Giordano, Niccolo Ammaniti en Griet Op de Beeck terug de kast in. Ook was er een plekje in de kast gereserveerd voor boeken waar ik mooie herinneringen aan heb. Dat ene boek dat op het moment van lezen perfect bij mijn leven paste en gesigneerde exemplaren vielen hier bijvoorbeeld onder. Uiteindelijk hield ik ook de boeken die ik nog écht wil (her)lezen. De rest verdween naar de kringloop.

Minder stress

Als ik nu naar de boekenkast kijk, dan zie ik mooie herinneringen en boeken die (hopelijk) voor goede nieuwe herinneringen gaan zorgen. Ook is er nog ruimte voor nieuwe exemplaren. Ik merk dat ik op dit moment al veel minder stress voel als ik een recensie-exemplaar krijg aangeboden. Ik neem op dit moment vanwege mijn blogdip niets aan, maar het idee dat er in de toekomst weer ruimte voor is, is fijn.

En nu?

Ik ga kritischer zijn als het aankomt op boeken kopen en recensie-exemplaren aanvragen. In mijn studententijd had ik met mezelf afgesproken dat ik één boek per maand mocht kopen en één recensie-exemplaar mocht aanvragen. Dit om te voorkomen dat ik te veel geld uit zou geven of te veel zou moeten lezen naast mijn studie. Het lijkt me geen slecht idee om deze regel weer in te voeren. Er staan voor de rest nog genoeg boeken in de kast en er bestaan diensten zoals de bibliotheek en Kobo Plus. Met minder boeken, heb ik alsnog genoeg te lezen.

4 Replies to “Hoe ik bijna de helft(!) van mijn boeken wegdeed”

  1. Wat een dappere actie. Zoveel in een keer! En wat een ruimte zal dat scheppen in je huis en in je hoofd. Super.
    Ook weer een goed voornemen. Alles wordt steeds maar beter en mooier. Ik wens je toe dat je daar flink van kunt genieten.

  2. Ik probeer minstens een keer per jaar kritisch naar mijn boekenkast te kijken en een hele lading weg te geven / naar de kringloop te brengen. Anders zijn het er inderdaad veel te veel.. Maar de helft is wel een heel dappere actie! Hopelijk geniet je van de opgeruimde kast :D

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.