Het leed dat boeken kopen heet

Iedereen die mij kent, weet dat je me niet gelukkig maakt met winkelen. Ik houd niet van de drukte in het centrum en van winkelmedewerkers die in je nek staan te hijgen ‘of ze iets voor je kunnen betekenen’  moet ik ook niks hebben. Toch kom ik af en toe in de stad, want ik wil niet alles online kopen, en dan moet ik ook naar de boekhandel. Ik word er op de een of andere magische wijze naar binnen gezogen en ik mag er pas weer weg als ik een boek heb uitgezocht. Alleen is dat niet altijd even handig.

Zo ging ik vorige week naar de kapper en liep ik met mijn nieuwe coupe langs de zomerse etalage van boekhandel De ganzenveer. Met ‘doorlopen, doorlopen, doorlopen’  als mantra in mijn hoofd stond ik enkele seconden later toch aan de tafels vol met boeken. Boeken die ik al heb gelezen, boeken die nog ongelezen in de kast liggen en alle boeken die ik zou kunnen kopen. Sommige mensen zullen dit nooit begrijpen, maar ik voel me in de winkel tussen de boeken net een kind die een puppy uit mag zoeken. Denk dan ook maar niet dat ik met lege handen naar huis ga.

Ik wilde een keer iets anders dan anders lezen: geen Italiaanse literatuur, geen Nederlandse roman en ook geen chicklit. Maar goed, dan zijn er nog steeds heel veel keuzes mogelijk. Terwijl ik een half uur door de winkel dwaalde en af en toe en pak pakte, spookten alle redenen om zo snel mogelijk de winkel uit te rennen door mijn hoofd. Ik had vandaag namelijk al geld uitgegeven, ik had net twee e-books gekocht, mijn boekenkast heeft overgewicht en het lijkt erop dat we een nieuwe wasmachine moeten kopen. Als ik die wasmachine met boeken mag betalen dan is dat geen probleem. Met geld ook niet, maar bij grote uitgaven ben ik liever even zuinig zodat mijn spaarrekening niet leegraakt.

Ondertussen vond ik een roman met een betoverend mooie omslag. Het is ook nog eens een hardcover en lekker dik. Het leek me een boek waar je echt voor wilt gaan zitten. Ik keek naar de prijssticker en bedacht me dat ik die twee tientjes niet zou missen. Daarnaast vertelde ik mezelf dat ik best een boek mag kopen, omdat ik niet op vakantie ga deze zomer. Uiteindelijk liep ik de boekhandel uit met De meermin en de courtisane, een klein schuldgevoel en de gedachte dat ik over drie jaar en zes dagen vast de tijd heb om deze dikke pil te lezen.

 

You may also like...

8 reacties

  1. Leesjunkie schreef:

    Haha herkenbaar!! Hoop dat je geniet van het boek en iets eerder dan over drie jaar😅

  2. Niek schreef:

    Ook zo gemeen dat al die boeken zo voor het grijpen liggen en je verleiden door er beeldschoon uit te zien. Je kunt er simpelweg niets aan doen. Dus er zit niets anders op dan er van te genieten.

  3. Lalagè schreef:

    Die ziet er ook wel heel mooi uit!

  4. Anneke schreef:

    Nou zeg. Je hebt dit stuk zo heerlijk geschreven dat ik nu eigenlijk alleen nog maar naar de boekhandel wil gaan, haha.
    Wat is dat toch een geweldig gevoel. <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.