Deze boeken wil ik de komende tijd lezen

Vroeger las ik met gemak één tot twee uur per dag. Op dit moment ben ik blij als ik twee uur per week lees. Of ja, eigenlijk is dit niet waar, want sinds ik manuscripten redigeer, lees ik soms zo’n 16 uur per week. Laat dit nu precies het probleem zijn. Begrijp me niet verkeerd: het is leuk om te doen, maar na een dag lezen voel ik vaak niet de behoefte om ook nog in een boek te duiken. Op mijn loondienstdagen ben ik laat thuis en houd ik vaak ook niet veel tijd over om nog even ontspannen te gaan zitten met een boek.

Ik wil toch iets meer lezen

Wanneer ik wel tijd heb om te lezen, maar geen zin, dan schrijf ik zelf. Ik ben blij dat mijn haiku’s als een soort vervanging dienen en voorkomen dat ik alleen maar door social media scroll. Maar tegelijkertijd zou ik liegen als ik zou zeggen dat ik niet meer dan een boek per maand wil lezen.

Deze boeken wil ik lezen

Een mooi stapeltje boeken ligt me dan ook aan te staren. Ik weet nog niet hoe, maar ik wil proberen om in ieder geval een boek per twee weken te lezen. De volgende boeken heb ik klaarliggen om gemotiveerd te beginnen.

Ik, moeder – Annemarie de Gee en Eva Kelder

Dertien auteurs schreven een krachtig mozaïek van het moederschap. Soms rauw, soms vertwijfeld, soms melancholisch. Maar altijd echt. In Ik, moeder wordt het moederschap ter discussie gesteld én gevierd.

Annemarie de Gee en Eva Kelder zagen hun schrijvende leven veranderen door de komst van een kind. De transformatie die het moederschap in denken, doen en leven teweeg kan brengen werd volgens hen slechts marginaal weerspiegeld in literatuur. Zij wilden een beeld scheppen waarin de moeder géén plat personage is maar juist geschakeerd, zodat we ons in haar herkennen. De moeder als hoofdrolspeler, de moeder als mens. Dus stelden zij de verhalenbundel Ik, moeder samen.

Zomerlicht, en dan komt de nacht – Jón Kalman Stefánsson

In Zomerlicht, en dan komt de nacht schrijft Jon Kalman Stefánsson over een klein IJslands dorp, waar de bewoners dolen in het labyrint van de menselijke ziel. Iedereen strijdt op zijn manier tegen de lethargie, een gevaar dat in de kleine gemeenschap op de loer ligt. Stefánsson schrijft met mededogen over het dorp, waarin de komst van een restaurant met veel wantrouwen wordt bezien en een affaire de gemoederen lang bezighoudt. Het einde van Zomerlicht, en dan komt de nacht van Jon Kalman Stefánsson zal daardoor als een mokerslag aankomen en de lezer niet meer loslaten.

In seizoenen – Judith Visser

Hoe belangrijk wordt het verleden, wanneer er geen toekomst meer is?

Wat gebeurt er als je te horen krijgt dat je ernstig ziek bent en door nalatigheid van het ziekenhuis niet meer geholpen kunt worden? Dat je ‘in seizoenen’ moet gaan denken? Annabel Wismar (59) laat het er niet bij zitten en zoekt haar heil bij Belgische artsen, die haar nog wel willen behandelen. Voor haar zoon David is de gedachte zijn moeder te verliezen zo beangstigend dat hij bij haar intrekt. Hoe korter hun toekomst samen wordt, hoe meer een onverwerkt verleden de kop opsteekt.

Ik ga er werk van maken en dan zien jullie de recensies hopelijk snel verschijnen.

4 comments / Add your comment below

  1. Mooi stapeltje! Ik had er nog nooit bij stilgestaan dat minder lezen het gevolg kan zijn van veel teksten beoordelen in je werk, maar dat is wel logisch. Maar hopelijk lukt het toch om je af en toe te verliezen in een fijn verhaal!

  2. Hopelijk vind je de tijd en het plezier weer terug in het lezen. :) Ik, Moeder lijkt me wel een goede om een beetje uit een leesdip te komen, omdat het korte verhalen zijn. Dan hoef je niet meteen een hele roman in te duiken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.