Deze boeken las ik in januari en februari

De eerste wintermaanden van dit jaar zijn inmiddels voorbij. Normaal is het in het eerste deel van het jaar heerlijk om binnen te zitten met een boek, maar dit jaar was het al mogelijk om lekker in het zonnetje te zitten. Ik las deze keer dan ook net zo gevarieerd als het weer: van poëzie tot chicklit en van literatuur tot non-fictie.

Jeugd- Paolo Sorrentino

Paolo Sorrentino (Napels, 1970) is vooral bekend als regisseur. Zo maakte hij onder andere La grande bellezza (2013). Maar Sorrentino maakt niet alleen films, hij schrijft ook boeken. En soms schrijft hij een boek dat wordt verfilmd, zoals Jeugd (2015). De film heb ik niet gezien, maar ik las het boek begin dit jaar. Ik vond La grande bellezza een prachtfilm en had daardoor hoge verwachtingen voor het boek Jeugd, die Sorrentino helaas niet waar kon maken.

Het verhaal gaat over een oude regisseur en componist die samen in hetzelfde hotel verblijven. De regisseur is nog altijd actief bezig met het maken van film, maar de componist wil juist niet meer werken, al wordt hem gesmeekt nog eenmaal zijn meesterwerk te spelen. Het verhaal zelf viel me niet tegen, maar de manier waarop het is geschreven wel. De schrijfstijl zit namelijk tussen een roman en een script in. Ik las Jeugd hierdoor in een dag uit, maar deze tussenstijl draagt niets bij aan het verhaal.

Drieëntwintig tips om de hond en je demonen aan de lijn te houden – Runa Svetlikova

Deze zachte witte kamer (2014) van Runa Svetlikova is één van mijn favoriete poëziebundels. Toen ik haar nieuwste bundel in een winkel in Brugge zag liggen, moest ik deze meenemen. Drieëntwintig tips om de hond en je demonen aan de lijn te houden (2018) is volgens de achterflap een poëtisch zelfhulpboek met humor en daar kan ik me in vinden. Iedereen die in de knoop zit met zichzelf zal iets hebben aan de gedichten, maar ook iedereen die goed in zijn of haar vel zit zal zich goed vermaken met deze bundel.

Van Chanel naar flanel – Marijke Vos

In de winter heb ik vaak last van een dip en dan vind ik het heerlijk om een boek uit het Feelgood-genre open te slaan. Van dit boek over een jonge vrouw die op het laatste moment besluit om niet te trouwen en vervolgens naar haar oom in Canada vlucht, heb ik dan ook genoten. Lees mijn hele recensie hier.

Gedichten met een Mazda 626 – Jonathan Griffioen

Ik probeer een poëziebundel per maand te lezen en dat lukt tot nu toe goed. Gedichten met een Mazda 626 (2018) is één van de meest verrassende bundels die ik heb gelezen. De verteller in de gedichten heeft medicatie voorgeschreven gekregen en kan hierdoor niet slapen. Als de vermoeidheid toeslaat ziet hij zijn overleden vriend Jimmy voor zich. Door 40 uur wakker te blijven denkt de verteller op de plek te kunnen komen waar Jimmy is en dat levert interessante poëzie op. Als je net begint met het lezen van gedichten, dan zou ik deze bundel nog even links laten liggen. Voor de ervaren poëzielezer is Gedichten met een Mazda 626 zeker een aanrader.

Ikigai – Héctor Garcia en Francesc Miralles

In dit boek wordt besproken hoe je lang en gelukkig kunt leven. Er komen verschillende onderwerpen aan bod zoals beweging, sociale contacten en voeding. Niet alles zal nieuwe informatie zijn, maar het is zeker een interessant boek voor iedereen die geïnteresseerd is in gezondheid. Ikigai betekent passie, en wat voor mij nog ontbrak in een boek hierover is hoe je deze passie kunt vinden. Niet iedereen zal namelijk al een passie hebben, maar ik heb begrepen dat er een vervolg is dat hier verder op ingaat.

Onbreekbaar deel 1 en 2 – Lisette Jonkman

Lisette Jonkman (1988) is één van de leukste chicklit-schrijfsters van Nederland. Volg haar op social media en je zult begrijpen waarom ik dit typ. Toch zal ik de Onbreekbaar-serie eerder onder het New Adult-genre schuiven, dan onder chicklit. Simpelweg omdat het verhaal draait om de jongvolwassenen Ferdi en Abby die hun weg in het leven proberen te vinden. Daarnaast staat dit boek vol met stomende seksscènes. Ik vermoed dat ik regelmatig met rode wangen in de trein heb gezeten tijdens het lezen, maar Onbreekbaar bevat ook weer de nodige humor zoals we van Jonkman gewend zijn. Wat misschien nog wel het leukste is voor lezers die bekend zijn met het eerdere werk van deze schrijfster is dat er veel oude bekenden voorbijkomen in deze serie. Ik kan dan ook niet wachten om aan deel 3 te beginnen.

Ondertussen las ik ook nog een stapeltje manuscripten, dus de letterverslinder in mij heeft zich niet hoeven vervelen.

1 comment / Add your comment below

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.