UDOD: Chemische affiniteiten – Gaia Coltorti

In maart 2014 ben ik begonnen met het schrijven van recensies. Twee jaar later doe ik dit nog steeds met plezier en verschijnt er wekelijks een nieuwe boekbespreking. Toch vind ik het jammer om mijn oude recensies in een word-document te laten verstoffen. Ze zijn misschien niet allemaal even goed, maar ik heb er wel tijd en liefde in gestoken. Daarom plaats ik iedere week een oude recensie online. Vandaag is ‘Chemische affiniteiten’ van Gaia Coltorti aan de beurt.

Dit boek, dat al enige tijd op mijn verlanglijst stond, valt meteen met de deur in huis: broer en zus liggen schaars gekleed samen in bed. Vervolgens doet het verhaal een stap terug naar het moment dat de tweeling voor het eerst sinds lange tijd met elkaar wordt verenigd. Als hun ouders besluiten weer bij elkaar te komen en Selvaggia met haar moeder naar Verona verhuist, heeft Giovanni eigenlijk geen zin in de ontmoeting met zijn tweelingzus. Maar wanneer hij haar ziet, is hij meteen verkocht. Selvaggia houdt daarentegen de boot af en vindt het vooral leuk om Giovanni voor haar te laten sloven, maar ondertussen krijgt de tweeling een band die eigenlijk niet mogelijk is.

chemische affiniteitenAls tweeling hebben ze natuurlijk overeenkomsten, maar voor een groot deel zijn Giovanni en Selvaggia vooral tegenpolen. Waar Selvaggia juist een wilde kant heeft, noemt Giovanni zichzelf een suffe sardien. Toch voelen deze twee een obsessieve liefde voor elkaar en volg je als lezer de ontwikkeling van deze bijzondere en toch bizarre relatie. De ontwikkeling bestaat vooral uit het naar elkaar toetrekken en het van elkaar afduwen. Wat mij betreft mocht dit één keer minder gebeuren, want dat is wat je dan als lezer al dertig hoofdstukken mee hebt gemaakt. Toch blijf je lezen aangezien de drang te groot is om te weten hoe het met deze twee jongeren afloopt.

Verder maakt de jonge schrijfster (ze was 17 toen ze Chemische affiniteiten schreef) een bijzondere keuze door te kiezen voor het je-perspectief, dat zich richt op Giovanni. De zinnen zijn lang, maar goed te volgen en Coltorti wisselt moeilijk taalgebruik af met moderne Engelse termen.

Bij een onmogelijke liefde denken we al snel aan Shakespeares Romeo en Julia. Als we op een rijtje zetten dat de schrijfster dol is op zijn werk en het verhaal zich afspeelt in Verona, valt er niet meer te ontkennen dat Chemische affiniteiten een moderne variant op deze klassieker is.

Chemische affiniteiten – Gaia Coltorti – 352 pagina’s – Lebowski – april 2013 – Le affinità alchemiche – 9789048816767 – €19,90

 

You may also like...

2 reacties

  1. Story addict schreef:

    Mnja, ik twijfel of dit iets voor mij zou zijn. Aan de ene kant vind ik het fascinerend en ben ik benieuwd hoe de relatie wordt beschreven. Aan de andere kant kan ik me voorstellen dat het een ‘welles-nietes’-verhaal is, waar je tot in den treure op en neer wordt gepingpongd als lezer. Dat laatste vind ik vreselijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.