Boekverfilming: It

Sinds kort heb ik een abonnement op de bioscoop. In de winter ben ik namelijk nogal geneigd om zo veel mogelijk thuis te blijven, maar dit leek me een goed excuus om toch wat vaker de deur uit te gaan als het kwik richting het nulpunt daalt. Ik was benieuwd wat jullie ervan zouden vinden als ik de boekverfilmingen zou bespreken en maakte een poll op Twitter en Instagram. Meer dan 80% stemde ‘ja’. Het is duidelijk dat jullie enthousiast zijn en vandaar dat ik me vandaag aan mijn eerste filmbespreking waag.

Mijn laatste bezoekje aan de bioscoop was de film It. Deze held op sokken vroeg wel eerst op Twitter hoe eng de film was, want eigenlijk durfde ik niet. Judith en Anouk wisten me gerust te stellen en zodoende zat ik een paar uur later in de bioscoop.

It is gebaseerd op het gelijknamige boek van Stephen King en werd al eerder verfilmd als miniserie in 1990. Ik denk dat veel mijn leeftijdsgenoten daar nog altijd een trauma aan hebben overgehouden. De film speelt zich af in 1988 als Bill’s broertje Georgie in de regen speelt en verdwijnt in het riool. Terwijl iedereen de hoop heeft opgegeven gaat Bill samen met zijn vrienden op zoek naar zijn broertje.

Tijdens hun zoektocht stuiten ze allemaal op hun persoonlijke problemen. Zo krijgt Mike thuis les en houdt zijn moeder hem het liefste binnen. Beverly staat bekend als mannenverslinder, maar heeft thuis andere problemen. En daarnaast zijn er de pestkoppen die het vooral hebben voorzien op nieuwkomer Ben. Alsof dit alles nog niet zwaar genoeg is, stuiten ze tijdens hun zoektocht op een monster dat zich voornamelijk voordoet als clown Pennywise. Kunnen ze hem verslaan en Georgie terug vinden?

Ik houd normaal niet van horrorfilms, maar It heeft me positief verrast. Er zaten een paar schrikeffecten in, maar eigenlijk was de film helemaal niet eng. Het was vooral de sfeer die goed werd neergezet. Een klein dorpje, een groepje middelbare scholieren en een monster. Het deed me vooral denken aan de serie Stranger Things, die zich ook in de jaren tachtig afspeelt.

Het enige wat ik jammer vond aan de film is de clown. Deze vond ik qua special effects nogal afsteken tegenvoer de rest, waardoor ik het uiterlijk van de clown niet geloofwaardig overkwam. Ondanks dat werd Pennywise wel erg goed gespeeld, dus dat compenseerde weer een beetje.

Tot mijn eigen verbazing heb ik me goed vermaakt tijdens het kijken van It. Al moet ik wel bekennen dat ik het boek nooit gelezen heb, dat vast beter is.

Eén reactie

  1. Niek

    It heeft mij altijd enorm afgestoten juist omdat ik het gevoel heb dat het inderdaad te eng is en ik dan jaren later daar nog mee rondloop. Maar jij hebt dus ervaren dat het wel meeviel, begrijp ik. Ik durf het toch niet aan en vind het heel dapper dat jij wel gegaan bent. Leuk ook dat je zo positief verrast bent.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *