Ik had nog nooit iets van Ivo Victoria gelezen, maar ik had wel het idee dat hij een goede schrijver is. Op Hebban verschenen laatst de eerste recensies. Het regende maar weinig sterretjes voor zijn nieuwste roman Billie & Seb en toen werd ik nieuwsgierig: had ik me vergist of is dit boek niet weggelegd voor een heleboel lezers?

Airsoften als tijdverdrijf

Seb is een jongen die anders is dan de meeste jongens van zijn leeftijd. Het wordt nergens in het boek genoemd, maar autistisch zou een goede omschrijving zijn van dit personage zijn. Op een dag ontmoet Seb op het schoolplein de Aziatische en geadopteerde Billie.

‘Hoi, ik ben Billie, een geest. Wat ben jij?’
‘Ik ben Seb.’
‘Maar wat bén je?’
‘Seb. Gewoon Seb.’

Ze raken bevriend en Billie is het enige echte klik die Seb met een persoon heeft. Als Billie trampoline springt terwijl Seb toekijkt en ze vervolgens valt, raakt ze in coma.

Om Seb weer in de buitenwereld te krijgen, geven zijn ouders hem een airsoftgeweer. Met zijn nieuwe cadeau gaat hij met klasgenoten naar de boerderij van zijn overleden opa om de geweren op elkaar te richten, maar echte vriendschap sluiten doet hij niet. De jongens verschillen nu eenmaal te veel van elkaar. Zo snapt Seb bijvoorbeeld niet waarom je ‘pang’ moet roepen in plaats van echt te schieten als je dichtbij elkaar staat en hij weigert het om oogbescherming te dragen. Het airsoften is voor Seb slechts een tijdverdrijf met leeftijdsgenoten die hem lijken te accepteren.

Incompetente ouders

Zijn ouders zijn blij dat hun zoon iets te doen heeft, maar echt begrijpen doe je hun als lezer niet. Ze lijken zich namelijk totaal niet bewust te zijn van hoe ze met Seb om moeten gaan. Op het moment dat hij met een luchtbuks iemand in zijn straat raakt, wuiven zijn ouders het weg en straffen hem niet. Er is dan ook een constante afstand tussen de familieleden en dit wordt versterkt doordat ze op een enkele uitzondering na ‘de vader’ en ‘de moeder’ worden genoemd. Daarnaast is er ook nog ‘de oom’ die zich probeert te mengen in het leven van dit gezin en ooit iets van een relatie heeft gehad met de moeder. Zij staan misschien nog wel het dichtst bij elkaar. Na een poging tot een romantisch avondje tussen de vader en de moeder blijkt in ieder geval dat deze twee op meerdere vlakken ver van elkaar zijn verwijderd, maar bovenal zijn ze niet geschikt voor het gezinsleven.

Ondertussen ligt Billie in een ziekenhuis met torens in coma. Haar adoptieouders hebben het erover om haar te ‘bevrijden’ en Sebs ouders weten niet hoe ze met deze situatie om moeten gaan. Er is regelmatig contact met de Billies moeder inclusief een plan om de trampoline naar Sebs huis te brengen, als een herinnering. Wederom allemaal situaties waardoor je je als lezer ongemakkelijk gaat voelen.

Kabbelend verhaal

Billie & Seb is absoluut geen slechte roman. Het is een sterk uitgewerkt verhaal met redelijk veel personages. Er is een constante spanning, omdat het idee wordt gewekt dat er een keer iets mis kan gaan. Toch wordt het nooit echt spannend. Het is een verhaal dat constant blijft kabbelen. Daar is niets mis mee, dat is heel mooi, maar het vergt wel veel geduld. De zinnen zijn dan ook prachtig, maar deze zijn niet bedoeld om snel te lezen, waardoor niet iedereen dit boek zal kunnen waarderen.

Wie goed sterft, wie echt weet hoe je dat moet doen, wordt nooit vergeten, zal nooit dood kunnen zijn.

Te wijze jongeren

Toch zijn er in mijn ogen een aantal minpunten. Ten eerste vond ik alle hoofdstukken over airsoften wat saai, maar dat kan aan mij liggen, want ik ben niet dol op schietwapens. Ten tweede vond ik de roman soms ongeloofwaardig. De jongens die airsoften met Seb zitten in hun eindexamenjaar en zijn dus een jaar of 17, hoogstens 18, maar hebben een wijs taalgebruik. Er zijn personageteksten van deze jongens die ik mensen van mijn leeftijd niet snel hoor zeggen, laat staan een paar snotneuzen die op een boerderij met plastic kogels op elkaar schieten.

‘Ik wil niet te meta worden maar het ís gewoon een spel en het gaat om het idee van de dood, niet om de dood zelf. Ik bedoel, het ís niks maar alleen voor wie geen fantasie heeft, stelt de dood óók niks voor.’

Geen vluchtig vermaak

Ik heb het boek op mijn e-reader gelezen en volgens de statistieken heb ik gemiddeld elf minuten per keer gelezen. Dit kan komen door de korte hoofdstukken, maar de zinnen en minder herkenbare personages zorgen er ook voor dat het verhaal regelmatig even moet bezinken. Billie & Seb vraagt een aandachtige en ervaren lezer. Het is een roman om écht te lezen, misschien zou je zelfs close reading moeten toepassen, maar vluchtig vermaak is het absoluut niet.

3/5

Billie & Seb – Ivo Victoria – 320 pagina’s – Lebowski – januari 2017- 9789048834396 – te koop voor €19,99

3 Replies to “Billie & Seb – Ivo Victoria”

  1. Wat grappig dat je een boek gaat lezen omdat het weinig sterren krijgt van anderen. Het is een mooie genuanceerde bespreking geworden. Ik laat dit boek maar even aan me voorbij gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.