Crossing Border: sfeerverslag interview Paolo Giordano

Schrijvers die ik in actie wil zien, komen vaak niet bij mij in de buurt. De ene keer laat ik een evenement dan voorbij gaan en een andere keer stap ik op de trein voor een reis naar de andere kant van het land. Iedereen die mij al langer volgt, weet dat ik een groot fan ben van Paolo Giordano. Ik schreef mijn scriptie zelfs over zijn romans. Toen bleek dat Giordano naar Den Haag kwam vertrok ik na mijn werk naar de stad die ik eigenlijk alleen maar ken van het strand dat ik vroeger weleens met mijn ouders bezocht.

In een donker theaterzaaltje met op het podium een huiskamersetting interviewde Theo Hakkert, journalist voor de Tubantia, de Italiaanse schrijver.  Giordano brak zo’n negen jaar geleden door met De eenzaamheid van de priemgetallen. Daarna verschenen Het menselijk lichaam en Het zwart en het zilver van zijn hand. De hemel verslinden is zijn meest recente werk en was een belangrijk onderdeel van het gesprek tussen de twee heren.

 

 

Ik ga bewust niet in op wat er is besproken over deze roman, omdat het de verhaallijn deels spoilt en het de eigen interpretatie in de weg kan staan. Wat ik wel kan verklappen is dat Giordano thema’s aanhaalt die we al in zijn eerdere romans zagen zoals eenzaamheid, liefde en dood. Bovenal weet hij deze onderwerpen in een hedendaags jasje te gieten met klassieke boeken als basis voor het verhaal.

Daarnaast was er zowel tijd voor een grapje als voor serieuze onderwerpen. Zo vertelde Giordano hoe het was om te groeien als zoon van een gynaecoloog en hoe hij als puber katholiek wilde worden als reactie op zijn anti-christelijke opvoeding. Op het moment dat de Italiaanse politiek ter sprake kwam, was de tijd helaas al om.

Na het interview was er nog een signeersessie. Ik liet mijn De hemel verslinden voorzien van een krabbel en vertelde even over mijn scriptie. Na een leuke reactie van mijn favoriete auteur besloot ik een ander onderdeel waar ik naartoe wilde over te slaan, omdat mijn eerste uitje na een maand ziek zijn er toch iets harder inhakte dan ik had verwacht. Maar, hé, ik ging als een gelukkig mens naar huis.

You may also like...

5 reacties

  1. Sandra schreef:

    Ik zag het al op Instagram, wat onwijs tof dat je hier bij kon zijn!!

  2. Lalagè schreef:

    Wat goed dat je over je scriptie hebt verteld, ging dat in het Italiaans?
    Ik weet nog dat ik een keer een boek liet signeren door Kader Abdolah, maar ik was zo onder de indruk dat ik amper iets durfde te zeggen… Bij ontmoetingen met andere schrijvers ging dat gelukkig beter ;)

    • Hoofdstuk 12 schreef:

      Ik heb het in het Engels verteld. Het interview was ook in het Engels en dan vind ik dat lastig schakelen.
      Ik ben vaak ook wat verlegen bij schrijvers, maar ik probeer me altijd te bedenken dat zij het ook leuk vinden om een praatje te maken.

  3. Sue schreef:

    Wat ontzettend gaaf dat je hem ontmoet hebt! Hij zal het vast erg leuk vinden om te horen dat je je scriptie over hem en zijn werk hebt gedaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.