In het decemberzonnetje: schrijver Jelmer Jepsen

Deze maand zet ik boekenliefhebbers in het zonnetje! Dat lezen en/of schrijven leuk is, wisten we al, maar waarom doen we het? En hoe is de passie bij verschillende boekenwurmen begonnen? We komen er deze maand achter! Met schrijver Jelmer Jepsen trap ik de reeks interviews af.

Zou je jezelf kort voor willen stellen aan iedereen die jou nog niet kent?
Ik ben Jelmer, 42 jaar, en ik woon in Bennekom. Ik ben getrouwd met Evert. In 2013 debuteerde ik bij Prometheus met de semi-autobiografische roman ‘Vallen als het Heet is’. Daarna volgden ‘De Circusvrouw’ (2015) en ‘Amanda’ (2017).

Hoe is je passie voor boeken ooit begonnen?
Ik had tot een paar jaar terug eigenlijk helemaal geen passie voor boeken. Voor mijn leeslijst Nederlands van destijds heb ik van denk ik de helft van de boeken alleen het uittreksel gelezen. Ik weet niet eens meer precies welke boeken erop stonden. De usual suspects denk ik. Oorlogswinter. De avonden. Het Gouden Ei. Inmiddels weet ik wel een beetje waarom ik op de middelbare school nooit las. Ik lees nu namelijk vooral non-fictie boeken. En die boeken mochten niet op je lijst. Ik las laatst met veel plezier een boek over het ontstaan van kamperen en vakantieparken in Nederland. Ik ben nu bezig in The Art of Not Giving a Fuck. Rinkeldekink van Martine Bijl, over haar hersenbloeding is heel mooi, en knap gedaan. Of de boeken van Bill Bryson, een enorm komische reisjournalist. Hij neemt je mee naar Engeland, Amerika, Australië, en het is zó grappig en beeldend geschreven allemaal. Echt heel goed.

Wanneer en waarom ben je meer met boeken gaan doen dan lezen?
Mijn debuut was eigenlijk een ongelukje. Ik had nogal last van mijn jeugd en van de band met mijn moeder, en dat heb ik op een middag, op advies van een psychologe, maar eens op papier gezet. Maar omdat dat allemaal veel te dichtbij kwam, besloot ik al snel om van mezelf een andere jongen te maken. En niet in de ik-vorm maar in de vertelvorm te schrijven. En ineens waren daar een aantal rare figuren, die heel bijzonder met elkaar omgingen. Een kennis van me, zelf schrijver, las een paar bladzijden, en suggereerde dat ik het misschien op zou moeten sturen naar een uitgever of agent. Hij vond het een opvallende stijl, en een spannende tekst. Zonder al teveel verwachtingen stuurde ik het naar wat gegoogelde uitgeverijen en een agent, en die laatste wilde graag meer lezen. Anderhalf jaar later was het boek af, en lag het in de winkel. Heel bizar.

Wat is jouw favoriete schrijfplek?
Aan de keukentafel, maar ik vind het ook erg fijn om een paar keer per jaar een week in mijn eentje in een huisje in het bos te gaan zitten. Dan kan ik echt kilometers maken. En word ik niet gestoord door de dagelijkse beslommeringen. Hoe fijn thuis schrijven ook is, er is toch altijd een was die gedaan moet worden, iemand die even langs wil komen, de boodschappen die gedaan moeten worden of… verzin het maar. In zo’n huisje heb ik zeven dagen voor mijzelf. Ik neem genoeg boodschappen mee, en ga alleen naar buiten voor een wandeling of fietstocht.

  

Heb je bepaalde schrijfrituelen en, zo ja, welke?
Ja. Ik schrijf eigenlijk altijd met muziek op. Het liefst zo hard mogelijk. Het is een soort drug. Een soort benzine. Ik ga er beter door schrijven, word erdoor aangejaagd. Als het stil om me heen is zak ik weg in gedachten. Of kan ik minutenlang maar wat voor me uit kijken. Muziek houdt me alert. En geïnspireerd.

Hoeveel boeken lees je per jaar?
Te weinig. Ik denk 2 tot 4. Ik weet niet precies waarom. Voordat ik zelf schreef las ik meer. Het heeft iets met jaloezie te maken denk ik. Maar ook met: in de tijd die ik kwijt ben met het lezen van een boek van een ander, had ik zelf ook weer een paar hoofdstukken kunnen schrijven.

Hoe deel je je boekenkast in?
Ik heb geen indeling. Ik heb het ooit allemaal eens op kleur gesorteerd. Dat zag er heel leuk uit, maar naar een paar weken ging alles toch weer langzaam door elkaar staan. Ik had er de puf niet voor het bij te houden.

Wat vind je van de verplichte leeslijsten op de middelbare school?
Stom. Zie ook mijn andere antwoord boven. Het zou goed zijn wanneer je ook non-fictie zou mogen lezen voor je lijst. Of grotere journalistieke artikelen, zoals bijvoorbeeld De Correspondent die maakt. Daar zou je denk ik hele mooie discussies en gesprekken met je leraar Nederlands over kunnen voeren. Liever dat, dan een beetje verplicht opgelegd filosoferen over de abstracte motieven in Turks Fruit.

Waarom zou iedereen moeten lezen?
Mensen moeten niets van mij. Als je liever de hele dag Netflix kijkt, games speelt, of gewoon maar wat voor je uitstaart, is dat toch ook prima? Doe waar je je lekker bij voelt.

Wat zijn je plannen op lees- en schrijfgebied in 2019?
Ik ga een jeugdroman schrijven voor Luitingh-Sijthoff. Het is het begin van een reeks. Veel avontuur en humor. Daarnaast wil ik verder met een manuscript van een hele vreemde thriller die ik al jaren heb liggen. Af en toe schrijf ik er weer wat aan, en dan weer maanden niet. Wanneer het eerste deel van de jeugdreeks af is, wil ik weer een week in een huisje gaan zitten, en de thriller een heel eind verder brengen. Of hij ooit uitgegeven gaat worden weet ik niet. Het is echt een persoonlijk hobbyproject. Thrillers zijn moeilijk om te schrijven, voor mij veel moeilijker dan een roman, weet ik nu. Maar daarom wil ik er juist mee doorgaan. Ooit komt het vast goed. Een beetje zoals de beroemde quote van Pippi Langkous: ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.’

 

Bedankt voor de leuke antwoorden, Jelmer!

Wil je meer weten over deze schrijver? Bezoek dan zijn website.

You may also like...

5 reacties

  1. Leesjunkie schreef:

    Tof interview! :-)

  2. Anneke schreef:

    Het doet me toch altijd weer zeer om te lezen hoeveel de middelbare school het leesplezier verpest bij leerlingen. Ik hoop zó dat de exameneisen gaan veranderen.

  3. Niek schreef:

    Interessant stuk en eerlijk ook, fijn. Ik ken deze auteur helemaal niet. Leuk ook om te weten dat schrijvers ook wel eens geen fictieboekenlezers zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.