In het decemberzonnetje: schrijfster Geertrude

Deze maand zet ik boekenliefhebbers in het zonnetje! Dat lezen en/of schrijven leuk is, wisten we al, maar waarom doen we het? En hoe is de passie bij verschillende boekenwurmen begonnen? We komen er deze maand achter! Vandaag lezen we over de passie van schrijfster Geertrude Verweij.

Zou je jezelf kort voor willen stellen aan iedereen die jou nog niet kent?
Mijn naam is Geertrude Verweij en ik schrijf feelgood romans. Mijn elfde boek komt voorjaar 2019 uit bij uitgeverij Ellessy. Daarnaast publiceer ik wekelijks een column en af en toe een kort verhaal op mijn website (geertrude.nl) en werk ik als tekstschrijver, redacteur en boekhouder.

Geertrude Verweij

 

Hoe is je passie voor boeken ooit begonnen?
Dat heb ik met de paplepel ingegoten gekregen. Mijn ouders zijn ook fervente lezers en ik kan me niet anders herinneren dan dat de huiskamer vol met boeken stond. Mijn zusje en ik werden tot we een jaar of tien waren elke avond voorgelezen, meestal uit boeken over Pinkeltje.
Ik kan me nog levendig herinneren dat ik voor het eerst mijn eigen bibliotheekkaart kreeg, toen moet ik een jaar of drie zijn geweest. Het idee dat ik zomaar mocht kiezen uit stapels en stapels boeken… dat gevoel is me altijd bijgebleven. Zodra ik alleen naar die bibliotheek mocht, was ik daar dan ook minstens eens per week, maar meestal vaker, te vinden.

Wanneer en waarom ben je meer met boeken gaan doen dan lezen?
Wanneer ik verhalen ben gaan verzinnen weet ik niet precies meer, maar ik was waarschijnlijk nog heel jong. Ik denk weleens dat er gewoon niet genoeg boeken waren om mijn honger naar verhalen te stillen en dat ik ze daarom maar zelf bedacht. Als ik het einde van een verhaal niet leuk vond, verzon ik zelf een betere afloop of ik fantaseerde mezelf in mijn favoriete verhalen. Ik kan me herinneren dat ik dat soort dingen ook opschreef toen ik eenmaal goed genoeg kon schrijven, maar ik heb er niets van bewaard.

Welke schrijver heeft jou gemotiveerd om te gaan schrijven?
Dat is echt een ontwikkeling in stappen geweest.
Toen ik een jaar of tien was las ik een boekje van Anne Frank dat bijna niemand kent. Het bevatte verhalen, gedichten en observaties die Anne zelf bij elkaar had gebracht met het idee ze later uit te geven. Dat was voor mij de eerste stap naar het idee meer te doen met de verhaaltjes en gedichten die ik zelf schreef. Ik had ook zo’n verzamelschrift, maar heb het jaren later in een opstandige puberbui weggegooid.
Toen ik thuisblijfmoeder was met drie kleine kinderen en een heel lege portemonee inspireerden de boeken van Maria Oomkens (Scheherazade, ze schreef voor Libelle) me om, net als zij, te proberen geld te verdienen met het schrijven van korte verhalen en columns. Daar bleek geen markt meer voor te zijn, tenzij je al bekend was omdat je boeken schreef. Dus dat was de volgende stap.
Mijn eerste poging was een verkeerde mix van te spannend voor een liefdesroman (met als grote voorbeeld Leni Saris) en te soft voor een thriller (met als inspiratie de boeken van Sue Grafton en Sara Paretsky), maar een paar jaar later probeerde ik het nog eens met een boek dat vooral om een liefdesgeschiedenis draaide. En dat werd mijn debuut Huis vol verleden.

Wat is jouw favoriete schrijfplek?
Hoewel ik het idee van een eigen werkkamer heel aantrekkelijk vind, weet ik inmiddels dat ik het best schrijf als ik midden in mijn chaotische leven zit. Vroeger dus op de bank in de huiskamer, met een kat onder mijn polsen (want die móést op schoot, ook als het eigenlijk niet kon) en te midden van huiswerkmakende en ruziënde puberdochters. En nu gewoon naast mijn man, die ook thuiswerkt en dan het liefst op het terras voor ons Curaçaose appartement, waar regelmatig de andere bewoners van het gebouw voorbij wandelen. Als mijn man niet thuis werkte, zou ik waarschijnlijk een terrasje of een andere plek met mensen om me heen opzoeken.

Heb je bepaalde schrijfrituelen en, zo ja, welke?
Er zijn geen dingen die ik bewust doe. Ik merk wel dat ik tijdens het schrijven de neiging heb om Twitter en Instagram open te hebben en tussendoor allerlei blogs te lezen. Maar dat is eigenlijk juist een slechte gewoonte die ik probeer af te leren.

Hoeveel boeken lees je per jaar?
Ik lees vaak en vrij snel, maar ik houd het niet zo goed bij (ik doe tegenwoordig een poging om op Instagram te delen wat ik lees). Ik denk dat ik aan rond de honderd boeken per jaar kom, maar dan tel ik boeken die ik herlees (dat gaat nog sneller) ook mee. Het wisselt wel heel sterk per periode. Soms lees ik wekenlang bijna niets en soms juist weer heel veel.

Wat is je favoriete genre en waarom?
Ik heb eigenlijk geen favoriet genre, hoewel ik waarschijnlijk het meest feelgood lees. Ik hou niet van boeken waar ik een naar gevoel van krijg. Geen te heftige thrillers met bloederige details, geen heel zware romans over te levensechte narigheid. Behalve feelgood lees ik graag ‘cozy’ mysteries, religieuze thrillers, columnbundels en af en toe iets serieuzers.

Wat zijn jouw drie favoriete boeken?
Dat vind ik altijd een heel moeilijke vraag. Ik vind zoveel boeken mooi en mijn voorkeur wisselt met mijn stemming. Wat me op dit moment te binnenschiet:
Het eeuwige leven van Matt Haig (echt een heel bijzonder boek, een aanrader als je die nog niet gelezen hebt)
Moord uit het verleden van Agatha Christie (maar het scheelt niet veel met een lange lijst van van haar andere boeken; ik heb ze allemaal en vind ze bijna allemaal goed),
De ooggetuige van Nora Roberts (ik vind veel van haar boeken goed, maar dit is – naar mijn mening – een van de beste)

Hoe lees je boeken? Fysiek, digitaal of als luisterboek?
Sinds ik veel tijd op Curaçao doorbreng (waar ze weinig boeken verkopen, geen kringloopwinkels en maar één bibliotheek hebben) heb ik een Kobo Plus abonnement en lees ik heel veel digitaal. Toch vind ik fysieke boeken het fijnst, maar dat is nu gewoon even niet praktisch.

Hoe deel je je boekenkast in?
Ik heb zo’n kast met vierkante vakken en mijn boeken zijn per vak gesorteerd op schrijver (als ik er daar heel veel van heb – bijvoorbeeld Agatha Christie of Nora Roberts) of op genre (science fiction, romans, non-fictie). Omdat we bezig zijn met emigratie heb ik mijn verzameling wel flink uitgedund.

Geertrude Verweij

Geertrude Verweij

Wat vind je van de verplichte leeslijsten op de middelbare school?
Ik begrijp het idee erachter, namelijk dat jongeren kennis moeten maken met literatuur en boeken die invloed op onze cultuur gehad hebben. Maar ik ben bang dat het averechts werkt voor mensen die toch al niet van lezen houden, want die knappen er daardoor volledig op af.
Ik las graag en snel en heb me door die lijsten (in mijn tijd moest je 30 boeken voor Nederlands en 15 per moderne taal) heen geworsteld door af te wisselen met tienerromannetjes en andere boeken die ik wel leuk vond. En ik moet bekennen dat ik – dertig jaar later – nog steeds zelden literatuur lees. Want die verplichting om boeken te lezen waar ik nog helemaal niet aan toe was, hebben me geleerd dat literatuur per definitie niet leuk is en het is heel moeilijk om over die drempel heen te stappen.
Als ik het voor het zeggen had, werd die verplichte lijst vervangen door goede bloemlezingen met korte fragmenten uit belangrijke boeken, die dan gewoon in de les gelezen en besproken worden. Kinderen die wel graag lezen kunnen dan zelf beslissen of ze een boek helemaal willen lezen, de andere kinderen krijgen er in ieder geval iets van mee, zonder die weerzin tegen lezen in het algemeen op te bouwen.

Waarom zou iedereen moeten lezen?
Omdat je wereld er zoveel groter door wordt. Mijn opa had in zijn hele leven nooit verder gereisd dan Schouwen-Duiveland (ik vond pas een boekje waarin hij schreef over zijn ‘reis’ uit Huizen naar de Achterhoek), maar hij las graag reisbeschrijvingen en wist daardoor toch veel over wat er buiten de grenzen van ons land te zien is.
En dat geldt niet alleen voor de fysieke wereld. Door te lezen over levens van andere mensen, leer je ook verder kijken dan je eigen beperkte manier van denken. Daarnaast is lezen ook goed voor het stimuleren van fantasie en het draagt bij aan de taalontwikkeling.

Wat zijn je plannen op lees- en schrijfgebied in 2019?
Lezen: lekker blijven lezen voor de ontspanning en misschien toch af en toe eens een (literaire) klassieker oppakken. Er zijn op Twitter een paar boekbloggers die Oorlog en Vrede van Tolstoj aan het lezen zijn en daar ben ik inmiddels ook aan begonnen.

Schrijven: in het voorjaar (ik weet nog niet precies wanneer) komt mijn elfde roman uit. Ik ben bezig met het brainstormen voor de volgende roman, maar ik wil ook heel graag een serie detectiveboeken schrijven. Daar heb ik nu een heel klein beginnetje van staan en ik hoop dat ik volgend jaar kans krijg om eens echt tijd en energie in dat project te steken.

Geertrude Verweij

 

Bedankt voor de antwoorden Geertrude!

Meer weten over Geertrude? Bezoek dan haar website en Social media.

website: http://geertrude.nl
instagram: @geertrudev
twitter: @geertrudeverwey

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.